زمانبندی وظایف در سامانه های بحرانی مختلط چندپردازنده ای

سامانه بحرانی مختلط رویکردی برای کاهش مشکلات در سامانه های نهفته بی درنگ است. با این حال، مشکلاتی در سامانه بحرانی مختلط سنتی وجود دارد. اولا، سرریزکاری یک وظیفه بحرانی منجر به حالت بدبینانه بحرانی برای همه وظایف می شود که استفاده ناکارامد از منابع را درپی دارد. لذا نیاز به یک حالت میانی هوشمندانه جهت بررسی وظایف بحرانی که دچار سرریزکاری شده اند، می باشد. دوما، با ورود سامانه به سطح بحرانی، وظایف کم بحرانی حذف می شوند، با اینکه موردنیاز سامانه هستند. با کمک روش محاسبه غیردقیق، اجرای وظایف کم بحرانی در حالت بحرانی سامانه مورد نظر است. همچنین تحمل خطای وظایف بحرانی نیز مطرح است. درصورت رخداد خطای گذرا در سامانه، نیاز است از صحت اجرای وظایف بحرانی اطمینان حاصل شود، برای این کار از روش تکثیر وظایف کمک گرفته می شود. هم چنین برای مدیریت انرژی از روش های آنلاین جهت اجرا نشدن نسخه کپی وظایفی که به درستی اجرا شده اند، استفاده می گردد. پس بحث مدیریت انتقال به حالت بحرانی، کیفیت خدمت و تحمل پذیری خطا سامانه، محدودیت های لحاظ شده در این مقاله هستند. در این پژوهش، سامانه های چندپردازنده ای دوبحرانی موردنظر هستند. طی نتایج به دست آمده از روش ارائه شده، علاوه بر تامین محدودیت های مذکور، توانسته ایم تا ۴۵ درصد ذخیره سازی انرژی انجام دهیم.

کلیدواژه ها:

سامانه بحرانی مختلط ، چندپردازنده ، چندهسته ای ، تحمل خطا ، کیفیت خدمت ، تکثیر وظایف ، مدیریت انرژی