بررسی آموزش گروه درمانی شناختی- رفتاری بر کاهش باورهای غیر منطقی و انظباط پذیری دانش آموزان دوره متوسطه شهر بندر عباس

درمان شناختیرفتاری شامل روش های مختلفی است که وجه اشتراک تمام آنها تاکید بر نقشفرآیند های شناختی رفتاری در شکل گیری و تداوم اختلالات روانشناختی و به کارگیریروش های تجربی مبتنی بر رفتارگرایی و شناخت گرایی برای درمان و کنترل پاسخ دهی نادرستاست. هدف پژوهش حاضر بررسی آموزش گروه درمانی به شیوه شناختی- رفتاری بر کاهش باورهای غیر منطقی و انظباط پذیری دانش آموزان دوره متوسطه شهر بندر عباس بوده است. روشپژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون دو گروهی آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دوره متوسطه شهر بندرعباس بودند که در نیمه ی اولسال ۱۳۹۵ مشغول به تحصیل بودند. نمونه ی آماری پژوهش شامل دو گروه ۳۰ نفری (۳۰ نفرگروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) بود که به طور داوطلبانه و به روش هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها ازمقیاس باورهای غیرمنطقی جونز و پرسشنامه انضباط پذیری (سلیمی، ۱۳۸۲) استفاده شد. برای تحلیلداده های این پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری و تک متغیری استفاده گردید.یافته های پژوهش حاضر نشان داد که روش درمانی شناختی- رفتاری به شیوه ی گروهی بر افرایش انظباط پذیری و نیز کاهش باورهای غیر منطقی در دانش آموزان موثر است (P<۰/۰۵).

کلیدواژه ها:

گروه درمانی شناختی- رفتاری ، باورهای غیرمنطقی ، انطباق پذیری ، دانش آموزان