بررسی رابطه نوع چاقی با میزان تغییر شاخص های چاقی متعاقب پیروی از رژیم غذایی کاهش وزن

زمینه و هدف: برخی از مطالعات نشان داده اند چگونگی توزیع چربی در بدن، نسبت دور کمر به باسن (WHR) که متمایز کننده چاقی ژنوئید (سرینی) و آندروئید (شکمی) است، در مقایسه با نمایه توده بدنی، نقش مهم تری در شناسایی خطر بیماری ها دارد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط نوع چاقی با میزان تغییر شاخص های چاقی متعاقب پیروی از رژیم غذایی کاهش وزن صورت گرفت. روش بررسی: این مطالعه به صورت تحلیلی روی ۳۰۱ زن با اضافه وزن ۲۵BMI> و چاقی ۳۰BMI> انجام شد که با توجه به معیار WHR سنجش چاقی شکمی، این افراد به سه گروه تقسیم شدند: ۱- ۱۰۲ نفر با ۸/۰>WHR، زنان با عدم ابتلا به چاقی شکمی و دارای چاقی سرینی (ژنوئید)؛ ۲- ۱۰۵ نفر با ۸۵/۰چاقی شکمی مرزی؛ ۳- ۹۵ نفر با ۸۵/۰چاقی شکمی شدید (آندروئید). سپس تاثیر پیروی برای مدت یک ماه از رژیم غذایی با نسبت ثابت درشت مغذی ها بر تغییر شاخص های چاقی شامل وزن، BMI و دور کمر (WC) و دور باسن (HC) مورد بررسی قرار گرفت. جهت مطالعه شاخص های چاقی در سه گروه از آزمون واریانس یک طرفه استفاده شد. سطح معنی داری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. یافته ها: با پیروی از این رژیم، کاهش قابل توجهی در وزن (۰۰۷/۰>p)، کاهش BMI (۰۰۵/۰>p) و کاهش دور کمر (۰۰۲/۰>p) در افراد با چاقی شکمی مرزی و شدید (آندروئید) نسبت به افراد با چاقی سرینی (ژنوئید) مشاهده شد. نتیجه گیری: اجرای رژیم کاهش وزن با نسبت ثابت درشت مغذی ها در این مطالعه نشان داد کاهش وزن و سایز با نوع چاقی افراد ارتباط دارد؛ بدین معنی که هرچه چاقی شکمی بیشتر باشد، این تفاوت بیشتر است. 

کلیدواژه ها:

Obesity ، Abdominal ، Waist Circumference ، Waist-Hip Ratio ، Obesity ، Diet ، چاقی شکمی ، دور کمر ، نسبت کمر و لگن ، چاقی ، رژیم غذایی