تضمین و اعتلای کرامت انسانی در فرایند عدالت کیفری

هرچند همواره در مکاتب مختلف، دغدغه حفظ و ارتقای کرامت انسانی، مطرح بوده و هریک سازوکارهایی بدینمنظور ارائه داده اند، اما فقه اسلامی در این زمینه، رویکردی متعالی داشته و بعضا راهکارهایی بی بدیل ارائه داده است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، بر اساس ماهیت انقلاب اسلامی، برای کرامت انسانی، بهای ویژه ای قائل شده است تا جایی که می توان گفت: در مقایسه با قانون اساسی کشورهای دیگر، یک قانون اساسی »ارزشی« محسوب می شود؛ بدین معنا که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر شالوده کرامتی که از ناحیه اعتقادات دینی حاصل می شود، بنا شده و هدف آن ایجاد بستر مناسب برای شکوفایی استعدادها و نیروهای مثبت در وجود آدمی برای نزدیک شدن به خدا می باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی ساز و کارهای تضمین و اعتلای کرامت انسانی در فرایند عدالت کیفری می باشد. یافته های این پژوهش نشان می دهد؛ قانون جدید آیین دادرسی جدید متناسب با نظام دادرسی واجد دادسرا با اصلاحاتی غیرمنتظره در تیرماه ۱۳۹۴ مواجه و پس از آن اجرایی شد، با وجود این از بسیاری جهات می توان قانون مذکور را مترقی تر از قانون پیشین و به بیان برخی اساتید حتی می توان آنرا بهترین قانون مصوب پس از انقلاب دانست، از آنجایی که نظام عدالت کیفری محل مواجه »آزادی فردی« و »امنیت اجتماعی« است.

کلیدواژه ها:

کرامت انسانی ، عدالت کیفری ، قانون اساسی ، آیین دادرسی کیفری.