اصلاح سطح غشای الکتروریسی شده پلی(وینیلیدن فلوئورید) با پلیمرشدن پلاسمای کم فشار برای بهبود عملکرد بلندمدت غشا در فرایند شیرین سازی آب بر پایه روش تقطیر غشایی فاصله هوایی

فرضیه: امروزه دسترسی نداشتن به آب شیرین به مشکل جدی برای مردم دنیا تبدیل شده است. یافتن روش مناسبی برای حل این مشکل، توجه پژوهشگران بسیاری را جلب کرده است. در سال های اخیر، الکتروریسی به عنوان روش متداول برای تهیه غشاهای نانولیفی به کار گرفته شده است. روش ها: غشای نانولیفی آب گریز و روغن گریز (اومنیفوبیک) ساخته شده از پلی (وینیلیدن فلوئورید) (PVDF) با روش الکتروریسی تهیه شد. سطح غشای نانولیفی با پلیمرشدن پلاسمای کم فشار اصلاح شد ابتدا، سطح غشا با استفاده از پلاسمای گاز آرگون به منظور ایجاد رادیکال های آزاد روی زنجیرهای پلیمری فعال شد. سپس، مونومر پرفلوئورودسیل آکریلات روی سطح نانوالیاف در محیط پلاسمای کم فشار پلیمر شد. عملکرد بلندمدت غشای نانولیفی اومنیفوبیک تهیه شده، در ماژول تقطیر غشایی دارای فاصله هوا (AGMD) ارزیابی شد. بدین منظور، از محلول آب نمک (%wt ۳.۵) دارای ۰.۲mM سدیم دودسیل سولفات به عنوان محلول خوراک استفاده شد.یافته ها: با اندازه گیری زاویه تماس قطره های ایزوپروپانول، روغن موتور، نفت سفید و آب به ترتیب ۱۲۰، ۱۲۶، ۱۲۷ و °۱۴۰، ویژگی اومنیفوبیک غشا تایید شد. در ماژول تقطیر غشایی دارای شکاف هوا، غشای اصلاح نشده پس از گذشت ۲۵min  تر و غیرقابل استفاده شد. در حالی که در غشای اصلاح شده پس از گذشت ۳۰۰min پس زنی نمک %۹۸ حفظ شد. به بیان دقیق تر، در مقایسه با غشای اصلاح نشده، عملکرد بلندمدت غشای اصلاح شده و مقاومت آن در برابر ترشدن ۱۲ برابر بهبود یافت. در این پژوهش، روشی کارآمد و نسبتا ساده برای اصلاح سطح الیاف الکتروریسی شده PVDF با استفاده از پلیمرشدن مونومر پرفلوئورودسیل آکریلات تحت پلاسمای کم فشار ارائه شد. غشای اصلاح شده می تواند به منظور شیرین سازی آب با استفاده از روش تقطیر غشایی دارای فاصله هوا مورد توجه قرار گیرد. 

کلیدواژه ها:

غشای نانو لیفی ، الکتروریسی ، اومنیفوبیک ، پرفلوئورو دسیل اکریلات ، پلیمرشدن پلاسمای کم فشار