بازتاب شاهنامه فردوسی در غزل های حسین منزوی
محل انتشار: پژوهشنامه ادب حماسی، دوره: 12، شماره: 2
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 135
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPNFA-12-2_005
تاریخ نمایه سازی: 30 مهر 1401
چکیده مقاله:
شاهنامه، اثر ابوالقاسم فردوسی، همواره سند و هویت قوم ایرانی شمرده میشده است. در طول دوران هزار ساله پس از سرایش شاهنامه، بیشتر شاعران و نویسندگان ادب فارسی، ضمن پذیرش آن بهعنوان مهمترین منبع و ماخذ داستانهای حماسی و اسطورهای ایران، هرگاه نگاه و توجهی به اسطورهها و داستانهای پیش از خود داشتهاند، از بنمایههای حماسی و زمینههای تلمیحی این اثر بهرههایی بسیار بردهاند. از آنجاکه شاهنامه فردوسی، اثری حماسی و ملیست، انتظار معمول آن است که این اثر و درون مایههای آن، بیشتر در گونه وابسته خود، یعنی حماسه، بر ادبیات پس از خویش تاثیر بگذارد، اما نکته جالبتوجه این است که بازتاب و حضور این اثر در قالب غزل که قالبی عاشقانه و گونهای متفاوت با حماسه است، بسیار گسترده و فراتر از انتظار است. در این پژوهش با بررسی غزلهای حسین منزوی، بهعنوان یکی از شاخصترین غزلسرایان روزگار معاصر، به این نتیجه دست یافتهایم که شاهنامه فردوسی با آنکه متنی حماسی و ملیست، به دلیل پیوندها و گرهخوردگیهای عمیق با تمدن و فرهنگ ایرانی و نیز توانایی سرایندهاش در خلق شاهکاری ادبی، توانسته است بر تمامی حوزههای شعر فارسی، حتا ساحت تغزلی و عاشقانهاش، تاثیراتی عمیق و پایدار بر جای بگذارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد رضا صالحی مازندرانی
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی. دانش گاه شهید چمران. اهواز. ایران.
قدرت الله ضرونی
دانش جوی دکتری زبان و ادبیات فارسی. دانش گاه شهید چمران. اهواز. ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :