مداخلات مدرسه مبنا برای کودکان نیازهای ویژه

آموزش فراگیر رویکردی است که باور دارد وجود "تفاوت" نباید باعث جداکردن کودکان ازهم شود. در آموزش فراگیر کودکان با ویژگی های مختلف، کنار هم، در یک مدرسه و دریک کلاس آموزش می بینند، مثلا یک کودک سندرم داون، ناشنوا، یا اوتیستیک سر همانکلاسی می نشیند که بقیه کودکان می نشینند؛ با این تفاوت که مطالب ارائه شده به هرکودک بر اساس نیازهای اوست که توسط کارشناسان آموزش مشخص میشود. بسیاری ازکشورهای دنیا امروز از این رویکرد در سیستم آموزشی خود بهره میبرند. به عنوان مثالتمامی مدارس آمریکا از سال ۱۹۷۵ خود را موظف به پذیرفتن تمام کودکان-با وجود هرتفاوتی- و ایجاد شرایط مناسب برای آموزش آنها در کلاس های درس کردهاند. تجربهجنگ، خشونت، نژادپرستی و نسل کشی های قرن بیستم به بسیاری از متخصصین و فعالانحقوق بشر آموخت که برای رسیدن به صلح و عدالت، دوستی و پذیرفتن تفاوتها را ازکودکی، و از اولین جامعه-یعنی مدرسه- آغاز باید کرد. در سال ۱۹۹۴ در کنفرانسبین المللی سازمان ملل متحد در مورد "آموزش کودکان با نیازهای ویژه"، ۹۲ کشوربیانیه ای را امضا کردند که در بخشی از آن آمده است:" آموزش برای کودکان با نیازهایویژه باید درون سیستم آموزش عمومی مهیا شود، این بهترین شیوه برای مبارزه با طرد وتبعیض، و بهترین نقطه برای بنا کردن جامعه ای پذیرای تفاوت هاست.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، کودکان با نیازهای ویژه ، تفاوت ، آموزش فراگیر