کاهش تزویج متقابل و قطبش متعامد در یک آنتن آرایه ای میکرواستریپی فشرده با استفاده از یک جفت تشدیدگر پارازیتی

یک روش موثر و چند منظوره جهت کاهش هم زمان تزویج متقابل و قطبش متعامد در یک آنتن آرایه­ای صفحه H دو عنصری با یک ساختار فشرده ارائه می­گردد. در این روش، یک جفت عنصر میکرواستریپی پارازیتی در کنار لبه­های تشعشعی در دو پچ تشعشعی قرار گرفته و با ایجاد یک مسیر تزویج میدانی جدید و مخالف با تزویج اصلی منجر به افزایش چشمگیر ایزولاسیون می­شود. علاوه بر­ این، به دلیل شکل و موقعیت قرارگیری این نوارهای پارازیتی، میدان نزدیک حاصل از جریان­های متعامد روی پچ­ها به طور قابل توجه خنثی شده و منجر به حذف قطبش متعامد و بنابراین افزایش خلوص قطبش می­شود. همچنین، این روش می­تواند تا حد ۸ دسی­بل از افزایش قطبش متعامد ناشی از خطای موقعیت پروب روی پچ­ها جلوگیری کند. برای اعتبار­سنجی روش ارائه شده، یک نمونه­ بهینه، ساخته و اندازه­گیری شده و با نتایج شبیه­سازی مقایسه می­گردد. اندازه­گیری­ها ایزولاسیونی بهتر از ۳۲ دسی­بل، تطبیق امپدانسی بالاتر از ۳۰ دسی­بل و قطبش متعامدی در حدود ۳۸ دسی­بل (با حداقل ۱۰ دسی­بل کاهش) را نشان می­دهد که تطابق مناسبی با شبیه­سازی دارند. ویژگی­های این طرح، عدم کاهش بهره و بازده تشعشعی و کاهش فرکانس تشدید در حد ۱۵۰ مگاهرتز می­باشد که می­تواند اندازه کلی آرایه را کاهش دهد. در نهایت، مقایسه با کارهای جدید به همراه بحث روی نتایج نیز ارائه می­گردد.         

کلیدواژه ها:

آنتن آرایه ای ، تزویج متقابل ، ایزولاسیون ، قطبش متعامد