بررسی میزان گرایش به قانون گریزی و رابطه آن با میزان مشارکت اجتماعی در شهر برازجان

چکیده زمینه و هدف : عوامل متعددی ممکن است در قانونمند بودن افراد و یا گریز آن ها از موازین قانونی در جامعه تاثیرگذار باشند. هدف این مقاله بررسی میزان گرایش به قانون گریزی و رابطه آن با میزان مشارکت اجتماعی و میزان کنترل اجتماعی است. روش: پژوهش با روش پیمایش و در مورد ساکنان ۴۵-۱۸ ساله شهر برازجان انجام شده است. با استفاده از جدول لین و روش نمونه گیری تصادفی از نوع طبقه ای- چند مرحله ای، ۳۸۱ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته بود که برای تعیین اعتبار آن از اعتبار سازه به روش تحلیل عاملی و برای تعیین پایایی از همسانی درونی به روش آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج و یافته ها : نتایج پژوهش نشان داد که بین میزان مشارکت اجتماعی و گرایش به قانون گریزی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد؛ در حالی که بین میزان کنترل اجتماعی و متغیر وابسته رابطه معنادار وجود ندارد. بین استفاده از رسانه های جمعی و گرایش به قانون گریزی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، مردان و افراد مجرد،نسبت به زنان و افراد متاهل گرایش بیشتری به قانون گریزی، داشته اند. در مجموع، متغیرهای تحقیق، ۴/۲۳ درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین نموده اند.

کلیدواژه ها:

قانون گریزی ، کنترل اجتماعی ، مشارکت اجتماعی ، برازجان