بررسی تاثیرآموزش مهارت های زندگی(ابراز وجود، توانایی نه گفتن و کنترل هیجان) بر اعتیاد پذیری سربازان یگان های انتظامی شهر بوشهر

زمینه و هدف: اعتیاد پدیده ای است که از شش هزار سال پیش به تدریج در تار و پود جوامع بشری رسوخ کرده است. خدمت سربازی ورود به محیطی که به دلیل نا آشنایی با آن همواره با ترس و دلهره سربازان و خانواده هایشان همراه است. زندگی نظامی دارای شرایط خاصی است. محیط های نظامی به علل مختلفی می توانند زمینه ساز ایجاد مصرف مواد باشند. روش : مطالعه حاضر به منظور تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر اعتیاد پذیری سربازان است. روش تحقیق حاضر از نوع تحقیق نیمه آزمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل سربازان یگان های انتظامی شهر بوشهر بود. پس از طی مراحل مقدماتی و مرور ادبیات پژوهشی فرضیات آن تدوین گردیده و اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه های استاندارد و جهت آزمون فرضیات پژوهش از یک نمونه ۱۰۰نفری (۵۰ نفرگروه آزمایش و۵۰ نفر گروه کنترل ) که از سربازان یگان های انتظامی به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب شده بودند ، جمع آوری و ابزار گردآوری داده های این پژوهش پرسشنامه آمادگی اعتیاد زرگر (۱۳۸۵) بود. یافته ها : نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که دوره آموزش مهارت های زندگی بر اعتیاد پذیری سربازان تاثیر گذار بوده و این گونه برنامه های پیشگیرانه از بروز رفتارهای پر خطر نظیر اعتیاد را کاهش می دهد. نتیجه گیری : با توجه به یا فته های تحقیق می توان گفت که آموزش مهارت های زندگی در کاهش اعتیادپذیری سربازان نسبت به اعتیاد و مصرف مواد مخدر موثر بوده است. این یافته نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان یک رویکرد اثرگذار در کاهش احتمال ابتلا به مصرف موادمخدر توسط سربازان نسبت به پدیده ی اعتیاد،توسط مراکز مشاوره یگان های نظامی، روان شناسان و روان پزشکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، آموزش مهارت های زندگی ، اعتیادپذیری ، سربازان یگانهای انتظامی