زمین شیمی و خاستگاه زمین ساختی توده های گابرویی جنوب رامسر، باختر استان مازندران: شاهدی بر ماگماتیسم جزیره های اقیانوسی

گابرو های تود ه ای منطقه بررسی شده به صورت چند توده کوچک و درون سنگ های ژوراسیک در بخش های جنوبی شهرستان رامسر و در امتداد جاده جواهرده رخنمون دارند. گابرو های بررسی شده در نمونه دستی سنگ هایی به رنگ سبز تیره تا سیاه رنگی هستند. برپایه بررسی های سنگ نگاری، پلاژیوکلاز و کلینوپیروکسن± الیوین از کانی های اصلی این سنگ ها هستند. بافت های شاخص آنها ساب افیتیک و اینترگرانولار هستند. ویژگی های زمین شیمیایی گابرو های جنوب رامسر نشان دهنده سرشت توله ایتی آنهاست. نمونه های بررسی شده روی نمودار های عنکبوتی بهنجارشده به ترکیب کندریت، گوشته اولیه و مورب عادی از عنصرهای خاکی کمیاب سبک غنی شدگی دارند و روندی مشابه با روند بازالت جزیره های اقیانوسی (OIB) نشان می دهند. روی نمودار بهنجارشده به ترکیب گوشته اولیه از عنصرهای Th، Nb، Zr و Rb آنومالی منفی نشان می دهند. این نمونه ها از ذوب بخشی۱۰-۲۰ درصدی اسپینل لرزولیت گارنت دار در ژرفای ۸۰ تا ۱۰۰ کیلومتری پدید آمده اند. برپایه نمودارهای زمین ساختی، این گابروهای از نوع گابروهای توله ایتی جزیره های اقیانوسی (OIT) به شمار می روند. الگوی تکتونوماگمایی پیشنهادی (الگوی پشته- فرورانش) نشان دهنده پیدایش گابرو های بررسی شده در بخش مرکزی یک تنوره اقیانوسی در محیط فرافرورانشی نئوتتیسی است. برپایه این الگو، فرورانش پشته میان اقیانوسی جوان (اقیانوس جنوب دریای خزر به سوی جنوب) به زیر پوسته قاره ای، پیدایش پنجره سنگ کره ای و نفوذ مذاب های داغ سست کره ای به شکل تنوره اقیانوسی را به دنبال داشته است. 

کلیدواژه ها:

گابرو ، سری توله ایتی ، جزیره های اقیانوسی ، تنوره ، مازندران