تعلیم و تربیت از نگاه اسلام و سازماندهی به آن

مقاله پیش رو در صدد تبیین ضرورت بهره گیری از روش اجتهاد استنتاجی با رویکرد نظام مند برای تولید گزارههای تربیتی و طراحی نظام تعلیم و تربیت است . سوال اساسی که این مقاله در پی پاسخ به آن می باشد چرایی بهره گیری از روش استنتاجی با رویکرد نظاممند و نحوه کاربست آن است . برای دستیابی به پاسخ از روش توصیفی - تحلیلی استفاده شده است . یافته ها نشان می دهد که علاوه بر بهره گیری از روش استظهاری ، باید از روش استنتاجی نیز بهره گرفت . بهره گیری از روش استنتاجی ، ابزار مناسبی برای تولید گزارهها و بسط آموزه های تربیتی از منابع دینی است ولی کافی نیست ؛ بلکه برای دستیابی به نظام تعلیم و تربیت ، باید جهت گیری نظاممند در تولید گزاره و نظام تعلیم و تربیت نیز مورد توجه قرار گیرد. تاکید بر رویکرد نظام مند، رویکردی نوظهور است . به همین دلیل ، تلقی های مختلفی از آن شکل گرفته و به تبع آن، عکس العمل های موافق و مخالف چشم گیری به دنبال داشته است . به همین دلیل ، پیشنهاد می شود در کنار تعمیق مبان ی نظر ی این رویکرد، به کار بست عملی آن نیز مبادرت شود تا حدود کارایی و اعتبار آن، به صورت عینی محک بخورد.

کلیدواژه ها:

نظام ، اجتهاد ، استنتاج ، استظهار