تحلیلی از سهم سرمایه اجتماعی در رشد اقتصادی در ایران طی دوره ۱۳۹۸ ۱۳۸۱

اندازهگیری و محاسبه سهم سرمایه اجتماعی در رشد اقتصادی حائز اهمیت است. در این تحقیق، با استفاده از رویکرد ارزش اون، سهم سرمایه اجتماعی در رشد اقتصادی ایران برای دوره زمانی ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۸ محاسبه شد. پژوهش حاضر از نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش تجربی است. نتایج نشان دادند به طور متوسط سهم سرمایه فیزیکی، سرمایه انسانی، نیروی کار، و سرمایه اجتماعی از لگاریتم تولید ناخالص داخلی به ترتیب ۷۸/۳۰، ۸۴/۲۸، ۴۷/۲۱، و ۷۶/۱۸ درصد است. در نتیجه سرمایه اجتماعی نسبت به سایر متغیرها کمترین سهم از رشد اقتصادی کشور را به خود اختصاص میدهد. بررسی مولفههای سرمایه اجتماعی نشان داد به طور متوسط سهم حمکرانی خوب، مشارکت اجتماعی، و اعتماد از لگاریتم تولید ناخالص داخلی به ترتیب ۱۵/۶، ۳۷/۱۰، و ۳۹/۲ درصد است. بنابراین، بین شاخصهای سرمایه اجتماعی بیشترین سهم از لگاریتم تولید ناخالص داخلی به مشارکت اجتماعی و کمترین سهم به اعتماد تعلق دارد. مشارکت پایین سرمایه اجتماعی در رشد اقتصادی کشور ناشی از عواملی چون ضعف نهادهای غیررسمی، ناتوانی در کنترل فساد، ضعف قوانین و مقررات، نااطمینانی بالا، عدم اعتماد، و فقدان روحیه مشارکت و کار گروهی است.

کلیدواژه ها:

رشد اقتصادی ، رویکرد ارزش اون ، سرمایه اجتماعی