بررسی محل مناسب اتصال پروب پوستی کنترل درجه حرارت در نوزادان نارس تحت گرم کننده تابشی بستری در بخش های مراقبت های ویژه نوزادان شهر همدان

مقدمه: تغییر در ثبات وضعیت گرمایی نوزاد می تواند منجر به عوارض ناخواسته ی فیزیولوژیکی شامل افزایش مصرف اکسیژن، اسیدوز متابولیک و هیپوگلیسمی و خطر استرس سرما و هیپوترمی شود. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی محل مناسب اتصال پروب پوستی کنترل درجه حرارت در نوزادان نارس تحت گرم کننده تابشی بستری در بخش های مراقبت های ویژه نوزادان شهر همدان طراحی شد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مشاهده ای بود که ۱۴۰نوزاد ۳۴تا ۳۷هفته وارد مطالعه شدند. دمای انکوباتور را به روی ۳۷درجه قرار داده شد و این دما برای تمامی نوزادان یکسان بود. برای هر نوزاد پروب به ترتیب در محل های پیشانی، قفسه سینه در بین دنده ها، زیربغل راست، قسمت راست و بالایی شکم، بازوها در مجاورت نیپل، زیربغل راست، پشت پاها و قسمت فوقانی ران متصل شد و جهت اتصال آن از چسب مناسب و ضد حساسیت استفاده شد تا علاوه بر اتصال پروب خاصیت عایق گرمایی نیز داشته باشد. سپس دمای نوزاد که روی صفحه ی دیجیتال وارمر نشان داده می شد به مدت دو دقیقه بعد ثبت شد. داده ها وارد نرم افزارSPSS نسخه ۲۳شدند و با استفاده از آزمون های تی تست و تی زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: همبستگی بین آگزیلاری چپ و راست بیشتر از همه بود بدین معنی که بهترین محل قراردادن پروب ترمومتر انکباتور که دمای نزدیک به رفرنس یعنی اگزیلاری چپ را نشان دهد اگزیلاری راست است (r=. ۹۱, p=۰/۰۰۰). نتیجه گیری: اگزیلاری راست بهترین ناحیه بدن بعد از اگزیلاری چپ برای اندازه گیری درجه حرارت نوزادان می باشد.

کلیدواژه ها:

ترمومتر ، درجه حرارت ، نوزاد