تاثیر مصرف کوتاه مدت جینسینگ بر میزان حداکثر اکسیژن مصرفی، لاکتات خون و زمان رسیدن به واماندگی در مردان ورزشکار
محل انتشار: اولین همایش ملی فیزیولوژی ورزشی
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 238
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
UMAPHYSIO01_094
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1401
چکیده مقاله:
هدف: اطلاعات در مورد تاثیر مکمل جینسینگ بر پاسخ های فیزیولوژیکی در فعالیت های درمانده ساز نامشخص است. هدف از انجام اینتحقیق بررسی تاثیر مصرف کوتاه مدت جینسنگ بر میزان حداکثر اکسیژن مصرفی، لاکتات خون و زمان رسیدن به واماندگی در مردان ورزشکار بود.روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی که به صورت دو سوکور و کراس اور انجام شد، ۱۰ ورزشکار پسر (سن: ۱۸±۲۴ سال)، با مصرف مکمل و دارونما در مدل تک گروهی شرکت کردند. آزمودنیها به مدت یک هفته روزانه دو عدد کپسول ۲۵۰ میلی گرمی جینسنگ و مقدار ۶ میلیگرم نشاسته روزانه به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن را به عنوان دارونما مصرف نموده و سپس در تست وامانده ساز بروس شرکت کردند. اطلاعات مربوط به حداکثر اکسیژن مصرفی، لاکتات خون و زمان رسیدن در آزمایشگاه ثبت شد. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون تی زوجی و آزمون آزمون کوواریانس در سطح معناداری ۰/۰۵ انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد که حداکثر اکسیژن مصرفی (p=۰/۰۱) و زمان رسیدن به واماندگی (p=۰/۰۲) نسبت به گروه دارونما افزایش معنیداری داشت. همچنین لاکتات خون نسبت به گروه دارونما کاهش معنیداری داشت(.(p=۰/۰۳نتیجه گیری: بهره گیری کوتاه مدت از مکمل جنسینگ احتمالا به بهبود عملکرد ورزشی و کاهش خستگی بیانجامد. پیشنهاد میشود ورزشکاران برای بالا بردن ظرفیت هوازی روزانه ۵۰۰ میلی گرم مکمل جنسینگ مصرف کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیدحامد قیامی
دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محققاردبیلی، اردبیل، ایران
رقیه افرونده
دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل،ایران
عباس صادقی
دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی ، قزوینایران
محمدابراهیم بهرام
دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محققاردبیلی، اردبیل، ایران