اثر تیمار بذر و محلول پاشی با اسید الاژیک بر ویژگی های فیزیولوژیک گیاه سویا در شرایط تسریع پیری
محل انتشار: فصلنامه پژوهشهای زراعی ایران، دوره: 20، شماره: 3
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 279
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFCR-20-3_005
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1401
چکیده مقاله:
اسید الاژیک، آنتی اکسیدانی گیاهی و طبیعی است که در کاهش اثرات تنش ها در گیاهان موثر است. جهت بررسی تاثیر اسید الاژیک بر بهبود کیفیت گیاهان حاصل از بذرهای غیر فرسوده و فرسوده سویا آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه صنعتی شاهرود طی دو سال زراعی ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل تسریع پیری بذور در دو سطح (بذور غیر فرسوده و بذور فرسوده) و اسید الاژیک در چهار سطح (شاهد، پیش تیمار بذری، محلول پاشی، کاربرد توام پیش تیمار بذری و محلول پاشی با غلظت ۵۰ میلی گرم در لیتر) بودند که در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شدند. نتایج نشان داد تسریع پیری بذور موجب کاهش میانگین ظهور روزانه گیاهچه در مزرعه به میزان ۳/۶۱ درصد نسبت به بذور غیر فرسوده شد. پیش تیمار بذور غیر فرسوده و فرسوده با اسید الاژیک به ترتیب موجب افزایش ۱/۲۳ و ۶/۱۹ درصدی میانگین ظهور روزانه گیاهچه شد. کاربرد توآم پیش تیمار بذر و محلول پاشی اسید الاژیک در شرایط تسریع پیری موجب افزایش میزان قندهای نامحلول موجود در برگ های سویا به میزان ۰/۳۲ درصد نسبت به عدم کاربرد این ماده در این شرایط شد. پیش تیمار بذر، محلول پاشی و کاربرد توام پیش تیمار بذر و محلول پاشی با اسید الاژیک به ترتیب موجب افزایش ۶/۲۳، ۲/۲۳ و ۵/۵۵ درصدی عملکرد دانه نسبت به شاهد شدند. در نهایت در محدوده پژوهش انجام شده می توان کاربرد توام اسید الاژیک به صورت پیش تیمار بذری و محلول پاشی برگی را جهت افزایش عملکرد دانه و عملکرد روغن دانه در گیاه سویا توصیه نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
صفیه عرب
دانشجوی دکتری زراعت، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
مهدی برادران فیروزآبادی
گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
احمد غلامی
گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
مصطفی حیدری
گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :