تمرکز گرایی در دیوان عدالت اداری و آسیب های نظارتی ناشی از آن بر مقررات اداری

تمرکز تشکیلات دیوان عدالت اداری در تهران با توجه به گسترده بودن قلمرو جغرافیایی کشور ایران و وجود مشکلات متعدد به دلیل هزینه و بعد مسافت اگرچه نتوان عنوان سلب حق دسترسی به عدالت اداری را بیان کرد اما میتوان گفت تضیق جدی حق دسترسی به دادگستری در دیوان عدالت اداری است.مراجعه به نهاد قضائی در اصل نه برای کسب سود و نه برای تفنن است. بلکه این مراجعه برای حفظ و یا احیای حقوقی است که از دست رفته و پایمال شده است.در نتیجه، نظام قضایی باید به گونهای طراحی شود که شخص بتواند با صرف کمترین هزینه، حقوق از دست رفته خود را باز ستاند و این تمرکز موجبات آسیب رسانی به نظارت دیوان عدالت بر مقررات اداری شده که به این موضوع پرداخته می شود

کلیدواژه ها:

دیوان عدالت اداری ، تمرکز گرایی ، مقررات اداری ، نظارت ، آسیب های نظارتی