ارزیابی مقاومت عرضی علف هرز خونی واش معمولی (Phalaris minor Retz.) به کلودینافوپ -پروپارژیل و پینوکسادن در مزارع گندم استان اردبیل
محل انتشار: نهمین همایش علوم علف های هرز ایران
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 688
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IRANWEED09_103
تاریخ نمایه سازی: 30 مرداد 1401
چکیده مقاله:
به منظوربررسی وضعیت مقاومت دوتوده علف هرزخونی واش معمولی به علف کش های کلودینافوپ -پروپارژیل وپینوکسادن در مزارع گندم استان اردبیل ، مطالعه ای در سال ۱۳۹۷ در گلخانه بخش تحقیقات علفهای هرز موسسه تحقیقات گیاه پزشکی به صورت طرح کاملاتصادفی انجام شد. یک توده حساس از استان تهران (به دلیل نبود توده حساس از استان اردبیل ) نیز برای مقایسه با توده های مشکوک بکار گرفته شد. آزمایش در دو مرحله غربال گری (بادز توصیه شده علف کش ها) و سپس دز-پاسخ (در دو مرحله ) در مورد توده های مقاوم انجام شد. نتایج آزمایش غربال اولیه نشان داد که هر دو توده (۱AR و ۲(AR بر اساس روش ماس در گروه RR (مقاوم ) و بر اساس روش ادکینز در گروه مقاوم به کلودینافوپ -پروپارژیل قرار گرفتند. ولی توده ۱AR بر اساس روش ماس در گروه توده RR (مقاوم ) و بر اساس روش ادکینر در گروه احتمالا مقاوم به پینوکسادن بود. توده ۲AR به پینوکسادن حساس شد. همچنین میانگین درجه مقاومت برای توده های مقاوم به کلودینافوپ -پروپارژیل و پینوکسادن به ترتیب ۷۱/۲۴ و ۱۵/۲ برآورد شد. توده حساس ۱T با کاربرد علف کش ها کاملا کنترل شد. با توجه به نتایج این آزمایش ها می توان بیان کرد که علف هرز خونی واش در مناطق مورد مطالعه استان اردبیل کاملا به علف کش کلودینافوپ -پروپارژیل مقاوم شد است . از این رو، اولین گزارش مقاومت عرضی خونی واش معمولی به علف کش های بازدارنده ACCase از مزارع گندم در استان اردبیل گزارش شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدحسین زمانی
گروه آگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران،
اسحاق کشتکار
گروه آگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران،
اسکندر زند
بخش تحقیقات علفهای هرز، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
حمیدرضا ساسان فر
بخش تحقیقات علفهای هرز، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران