طراحی و اعتبارسنجی شاخص بارکاری خلبان(PALI) مبتنی بر الگوی NASA-TLX

مقدمه: بارکاری، ساختار فرضی از فشار متحمل شده توسط یک اپراتور انسانی برای رسیدن به سطح خاصی از عملکرد می­باشد. تاکنون روش­های متعددی برای ارزیابی بارکاری ارائه شده است. یکی از پرکاربردترین روش­های ارزیابی ذهنی بارکاری، روش NASA-TLX است. هدف این مطالعه، طراحی و اعتبارسنجی شاخص ارزیابی ذهنی بارکاری شغل خلبانی مبتنی بر الگوی NASA-TLX می­باشد. روش بررسی: این مطالعه، یک بررسی توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی است که در بین خلبان های شاغل در شرکتهای هواپیمایی مسافربری انجام شد. در ابتدا خرده مقیاس­های شاخص ارزیابی بارکاری خلبانی(PALI) مبتنی بر الگوی NASA-TLX تهیه شد. سپس روایی محتوا بر اساس جدول لاوشه، توسط شاخص CVR و CVI خرده مقیاس­ها پذیرفته شد. در نهایت برای تعیین سازگاری درونی، شاخص PALI توسط ۳۰ خلبان در فازهای مختلف پروازی تکمیل شد و برای تعیین میزان پایایی از ضریب آلفای کرونباخ با معیار پذیرش ۷/۰ آنالیز در نرم­افزار SPSS استفاده شد. نتایج: فهرست اولیه شاخص ارزیابی ذهنی بارکاری خلبان شامل ۱۷ خرده مقیاس بود که ۱۱ خرده مقیاس آن پس از اعتبارسنجی صوری و محتوایی، با CVR کمتر از ۷۵/۰حذف شد. در نهایت پس از تقلیل، ۶ خرده مقیاس PALI نهایی شدکه ارتباط خوبی با وظایف خلبانی داشتند(۷۹/۰=CVI). آلفای کرونباخ برای شاخص PALI به میزان ۸۹/۰ بدست آمد که نشان داد این شاخص از پایایی درونی برخوردار است. نتیجه­گیری: می­توان از پرسشنامه PALI که از نظر روایی و پایایی تایید شده است، برای ارزیابی بارکاری خلبان­های مسافربری استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

Validation ، Pilot in ، Activity Load Index ، NASA-TLX template ، اعتبارسنجی ، شاخص بارکاری خلبان ، الگوی NASA-TLX