چشم انداز واکسن ها در درمان سرطان
محل انتشار: پنجمین کنگره سالانه انکولوژی گراش
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 137
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AGOC05_019
تاریخ نمایه سازی: 25 مرداد 1401
چکیده مقاله:
مقدمه و هدف : در ایمونوتراپی، مارکرهای توموری با استفاده از واکسن به سیستم ایمنی بیمار به منظور تحریک فعالیت T-cell ارایه می گردند کهبتوانند با شناسایی آنتی ژنهای توموری، سلولهای سرطانی را از بین ببرند. در این مطالعه مروری بر چند دسته واکسن تحقیقاتی برای درمان سرطانانجام می شود.یافته ها: واکسنهای متعددی با آنتی ژنهای توموری گوناگون ازجمله جهش نیافته مشترک و آنتی ژنهای توموری خاص بیمار مورد مطالعه قرار گرفتهاند. درحالیکه نتایج تحقیقات و مطالعات بالینی متعدد انجام شده دال بر امکان تاثیرگذاری چنین واکسنهایی در درمان سرطان است، تاکنون نتایج کلیچندان رضایت بخش نبوده و تعداد واکسنهای موثر در سرطان بسیار کم می باشد. چند رویکرد اصلی در این رابطه عبارتند از واکسنهای پپتیدی اپیتوپی،سل تراپی و اگزوزم.واکسنهای پپتیدی با وجود مزایای متعدد تاکنون عمدتا به دلیل ایمنی زایی پایین به نتیجه مطلوب نرسیده اند.سلولهای دندریتیک بعنوان تخصصی ترین سلولهای عرضه کننده آنتی ژن و هماهنگ کننده پاسخهای ایمنی اکتسابی خاص سرطان، در مطالعات بالینیبرای درمان سرطانهای مختلف آزمایش شده اند. در سال ۲۰۱۰ ( Sipuleucel-T (Provenge بعنوان اولین واکسن سرطان در درمان سرطانپروستات مورد تایید FDA قرار گرفت. در تهیه این واکسن تولید و بارگذاری آنتی ژن روی سلولهای دندریتیک بیمار همچنین تحریک T-cell بیماربصورت in vitro انجام می شود، سپس هردو درکنارهم مجددا به بیمار تزریق می گردند.اگزوزمها بعنوان نانووزیکولهای طبیعی مترشحه از سلول با خاصیت عبور از سدهای طبیعی بدن و هدف قراردادن اختصاصی سلولها بدلیل حضور گیرندههای خاص روی سطحشان در درمان سرطان امیدبخش بنظر می رسند. علیرغم نقش دوگانه اگزوزومهای طبیعی در روند بیماری سرطان، اگزوزمهایمهندسی شده در دارورسانی عوامل ضدتومور قوی ازجمله siRNA ، microRNAs ، پروتئینها و داروهای شیمی درمانی کارایی نشان داده اند. خصوصااگزوزومهای استخراج شده از سلولهای دندریتیک ) DEX ( بعنوان واکسنهای بالقوه فاقد سلول در درمان سرطان مطرح می باشند.نتیجه گیری: علیرغم چالشهای مختلف، چشم انداز واکسنها در درمان سرطان نویدبخش است. ترکیبی از انواع روشهای موجود مانند اگزوزمهای محتویپپتید یا RNA ، ممکن است در آینده منجر به نتایجی مطلوب در درمان سرطان گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مانیکا نگهداری پور
گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
نوید نظافت
گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز