تجربه آسیمیلاسیون زبانی چند نسل اخیر(۸۰-۵۰)شهر ایلام

آسیمیلاسیون زبانی یکی از اشکال تغییرات زبانی است که در آن افراد یک جامعه­زبانی، زبان دیگری را جایگزین زبان اول خود می­نمایند. در این پژوهش جامعه زبانی شهر ایلام با روش پدیدارشناسی مورد مطالعه قرار گرفته­اند. جمعیت نمونه تحقیق ۲۰نفر از افراد متولد دهه­های۵۰ -۸۰ شهر ایلام بوده­ است که بصورت کاملا هدفمند انتخاب شده اند. یافته­های مطرح شده در این پژوهش دو بخش کلی می­باشد. بخش اول آن در قالب مضامین اصلی"بحران ارتباط، شکاف زبانی و نسلی، واگرد به زبان مادری، انگ انگاری زبان مادری، سرگشتگی زبانی _ هویتی، گسست زبان مادری از مدرسه" بیان شده­اند. این مضامین مربوط به چگونگی تجارب افراد درمواجهه با تغیراتی که در زبان اول و زبان دوم به وجود آمده و شرایطی که تجربه نموده­اند  می ­باشد. بخش دوم یافته­ها  توصیف ساختاری می­باشد که در قالب چند مضمون اصلی شرح داده شده­اند: خانواده منفعل، برساخت و تحمیل هنجار زبانی در مدارس، طبیعی(رسم) شدن زبان فارسی، فقر دانش زبانی، تسلط نهادی زبان، خودیکی­دانی گروهی، بازنمایی­های وارونه رسانه. در این بخش شرایط زمینه­ای شکل­دهنده این تجارب با توجه به بیانات افراد دسته­بندی و ذکر شده­اند که این دو بخش توصیفی کلی از تجارب و زمینه و بستر شکل­دهنده آن­ها به دست داده است.

کلیدواژه ها:

آسیمیلاسیون زبان ، شهر ایلام ، پدیدارشناسی توصیفی ، سیاست های قومی ، ایدئولوژی های زبانی