بررسی رابطه سبک های مدیریت تعارض (مصالحه، اجتناب، رقابتی) با تاب آوری در مدیران آموزشی دبیرستان های دوره اول شهر کرمانشاه با توجه به جنسیت در سال تحصیلی ۹۴-۹۵

  هدف این پژوهش بررسی ارتباط سبک های مدیریت تعارض (مصالحه، اجتناب، رقابتی) با تاب آوری در مدیران آموزشی می باشد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و نوع آن همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۷۹ نفر از مدیران آموزشی دبیرستان های دوره اول شهر کرمانشاه (در سه ناحیه آموزشی) است که در سال تحصیلی ۹۵- ۹۴ مشغول به کار می باشند که نمونه ای به حجم ۱۱۸ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای سهمیه ای انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها، از پرسشنامه ویژگی های دموگرافیک، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه سبک مدیریت تعارض استیفن پی.رابینز (۱۹۹۱) استفاده شده است. داده ها به کمک نرم افزار SPSS۲۲ و آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون چند متغیره و آزمون های T مستقل) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین سبک های اجتناب و رقابتی مدیریت تعارض با تاب آوری مدیران آموزشی رابطه معکوس و بین سبک مصالحه مدیریت تعارض با تاب آوری مدیران آموزشی رابطه مثبت وجود دارد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مدیریت تعارض ، مصالحه ، اجتناب ، رقابتی ، تاب آوری