کاربرد ماتریس کمی برنامه ریزی استراتژیک در تدوین و انتخاب راهبرد بهینه (مطالعه موردی : سامانه مدیریت هوشمند ناوگان اتوبوس درونشهری سازمان مدیریت حمل و نقل مسافر شهرداری شیراز)

با عنایت به ضرورت توسعه حمل نقل عمومی در کلانشهرها و افزایش سهم سفر شهروندان با استفاده از ناوگان حمل عمومی و نقش های زیست محیطی حمل و نقل عمومی و جایگاه مدیریت هوشمند ناوگان مذکور به منظور بهره گیری از رویکردهای علمی در تصمیم گیری پیرامون تعیین استراتژی بهینه در این خصوص، پژوهش حاضر در سال ۱۴۰۱ با هدف اصلی پاسخ به چالش سازمان مدیریت حمل و نقل مسافر شهرداری شیراز مبنی بر چگونگی انتخاب و تدوین راهبرد خود در زمینه سامانه مدیریت هوشمند ناوگان حمل و نقل مسافر درونشهری، نسبت به بهره گیری از ماتریس سوآت و ماتریس کمی برنامه ریزی استراتژیک اقدام نموده است؛ به این جهت با توجه به زیر ساخت های موجود با کاربرد روش طوفان فکری خبرگان و کارشناسان سازمان مذکور نسبت به احصاء استراتژی های بهینه، ضمن بررسی عوامل درونی و بیرونی اقدام گردیده است؛ نتایج پژوهش نشان داد که این سازمان از حیث عوامل درونی و بیرونی دارای قوت بوده و از چهار استراتژی اصلی در تحلیل سوات (شامل: تهاجمی، محافظه کارانه، تغییر جهت و تدافعی)، استراتژی "تدام همکاری" به عنوان راهبردST (محافظه کارانه) با امتیاز ۵۳/۵ جذابیت ترین استراتژی می باشد؛ بنابراین به مدیران ارشد این سازمان پیشنهاد گردید به منظور کاهش هزینه های جاری، صرفه جویی و صرفه و صلاح شهرداری و شهروندان، با بهره گیری حداکثری از زیرساخت موجود و کاهش بار مالی ناشی از اجرای استراتژی تهاجمی که در این پژوهش "شروع از صفر نامگذاری" شده، نسبت به اجرای راهبرد جذاب، با انعقاد قرارداد پیشتیبانی و توسعه و راه اندازی سامانه مذکور، از طریق انعقاد قرارداد با پیمانکار مربوطه در اسرع وقت اقدام نماید.