بررسی اثربخشی بسته تلفیقی زوج درمانی هیجان مدار و شفقت درمانی بر کیفیت زندگی زناشویی و ابعاد دلبستگی زوجین

هدف: پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی بسته تلفیقی زوج درمانی هیجان مدار و شفقت درمانی بر کیفیت زندگی زناشویی و ابعاد دلبستگی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بود. روش: پژوهش حاضر از نوع طرح آزمایشی تک موردی است که در سال ۱۳۹۸ انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش کلیه زوج های مراجعه کننده به مراکز و کلینیک های روان­شناسی شهر اصفهان است. نمونه گیری از میان کلیه زوج هایی که به دلیل مشکلات زناشویی به مراکز و کلینیک های شهر اصفهان در زمستان ۱۳۹۸ مراجعه می نمایند با توجه به ملاک های ورود و خروج به صورت در دسترس ۳ زوج انتخاب شدند. پس از نمونه گیری اولیه ۳ زوج در گروه تلفیقی زوج درمانی هیجان­مدار و شفقت درمانی قرار گرفتند. از پرسشنامه کیفیت زندگی (روابط) زناشویی و پرسشنامه دلبستگی کالینز و رید برای جمع آوری داده ها استفاده شد. گروه آزمودنی­ها هر هفته یک جلسه و به مدت ۱۲ جلسه، تحت آموزش تلفیقی زوج درمانی هیجان­مدار و شفقت درمانی قرار گرفتند. داده­ها به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا و فرمول درصد بهبود تحلیل شدند. یافته­ها: تحلیل داده­ها اثربخشی درمان در زوج­هایی که تحت مداخله بسته تلفیقی زوج درمانی هیجان­مدار و شفقت درمانی بودند را نشان داد که درواقع اجرای درمان تلفیقی زوج درمانی هیجان­مدار و شفقت درمانی باعث ارتقاء کیفیت زندگی زناشویی و ابعاد دلبستگی شده است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان  نتیجه­گیری کرد که بسته تلفیقی زوج­درمانی هیجان­مدار و شفقت درمانی بر کیفیت زندگی زناشویی و ابعاد دلبستگی زوجین تاثیرگذار بوده و می­توان از این رویکرد در جهت بهبود روابط و کاهش میزان طلاق در جامعه استفاده کرد

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، شفقت درمانی ، کیفیت زندگی زناشویی ، دلبستگی ، زوجین