هژمونی و تاثیرات آن بر نقاشی معاصر دهه ۴۰ ایران

بازتاب تحولات سیاسی و اجتماعی چه در داخل و خارج از مرزهای جغرافیایی ، سیاسی و فرهنگی در ایران نقش مهمی در برنامهریزیهای فرهنگی و هنرهای تجسمی ایران و ایجاد گفتمانها و جریانهای هنری دردهه ۴۰ شمسی و بعد از آن داشته است. هژمونی یکی از مولفه ها در ایجاد این تحولات میباشد مقاله حاضر چگونگی تاثیر هژمونی بر روابط و تحولات اجتماعی سیاسی و فرهنگی ایجاد جریان های هنری(نقاشی) در ایران در این دهه را مورد بررسی قرار میدهد. یافته ها نشان میدهدکه تحولات کلی نقاشی معاصر ایران در دهه ی ۴۰ ، در کنار رویکردهای حکومتی، به نوعی تحت تاثیر نظرپردازی های چپ گرایانه، ملی گرایانه و بومی گرایانه شکل گرفت. این رویکردها، همچون سرمشق های مسلط بر چارچوب سیاسی و فرهنگی جامعه ی ایران در فاصله زمانی مورد نظر، مجموعه ای از الگوها و نظریه ها را برای جامعه هنری شکل دادند. که وجود هژمونی را میتوان به نوعی در ایجاد و یا تدوام این رویکردها در این دهه و دهه های بعد نام برد و مناسباتش با هنر و خلق آثار هنری در حوزه نقاشی دارای اهمیت میباشد.مقاله حاضر بر آن است تا با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی نحوه برخورد دو سویه حکومت با هنرمندان و آثار هنری را مورد بررسی قرار داده از بعد نظری از دیدگاه جامعه شناسان و نظریه پردازان مورد تحلیل قرار دهد..

کلیدواژه ها:

تحولات سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی ، گفتمان ، هژمونیک ، ، مدرنیته ، معاصریت و نقاشی معاصر ایران