ژل رویال، داروخانه ای طبیعی
محل انتشار: اولین کنگره ملی شیرینی و شکلات
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 228
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CHOCOLATE01_121
تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1401
چکیده مقاله:
ژل رویال ماده ای سفید، چسبناک و ژله مانند با طعمی ترش و گس است که به وسیله ی غدد مغزی زنبورهای کارگر در روزهای اولیه زندگی ترشح شده و ماده ی اولیه در تغذیه ی تخم و نوزاد و نیز اصلی ترین ماده ی غذایی برای ملکه می باشد. لاروی که از ژل رویال تغذیه می کند در عرض پنج روز وزن اولیه اش ۱۲۵۰ بار افزایش می یابد که این رقم خارق العاده ایست و با ادامه ی تغذیه از این ژل، از زنبور عادی به ملکه تبدیل می شود. ژل رویال شامل آب، پروتئین ها، برخی اسیدآمینه های ضروری، کربوهیدرات ها، لیپیدها، نمک های معدنی، ویتامینها، ترکیبات فنولی و آنتی اکسیدانی است. مهمترین اسید چرب آلی که در ژل رویال وجود دارد، -۱۰ هیدروکسی -۲ دسنوئیک اسید است که از آن برای تشخیص کیفیت ژل رویال استفاده میشود. از ترکیبات مهم دیگر می توان به ماده ای به نام رویالیزین اشاره کرد؛ این ترکیب یک اسید چرب بوده که دارای خواص ضد باکتریایی منحصر بفردی می باشد. با توجه به گسترش انواع مختلف بیماریها در نسل بشر و نیز عوارض استفاده از داروهای شیمیایی، نیاز به استفاده از داروهای جایگزین طبیعی بیش از پیش مطرح می گردد. نتایج حاصل از آزمایشهای انجام گرفته بر روی توالی پروتئین ها و دیگر اجزای ژل رویال، حاکی از عملکرد موثر این ماده در بهبود بیماریها ونیز نقش مهم آن در زمینه ی سلامت و بهداشت و تولید مواد موثر در جوان سازی و تقویت سیستم ایمنی و تولید ماکروفاژهای انسانی می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمیه وحیدی راد
کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران؛ شرکت نانوزیست فناوری ایساتیس، تبریز، ایران
هدا جعفری زاده مالمیری
دانشیار گروه مهندسی شیمی، صنایع غذایی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران؛ شرکت نانوزیست فناوری ایساتیس، تبریز، ایران