رابطه سرمایه فکری و نوآوری سازمانی با نقش میانجی توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در مدارس متوسطه بهشهر

هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه سرمایه فکری و نوآوری سازمانی با نقش میانجی توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و از نوع مطالعات کاربردی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره متوسطه اول شهر بهشهر به تعداد ۳۰۹ نفر بود که با استفاده از جدول کرجسی- مورگان، ۱۷۲ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه سرمایه فکری، نوآوری سازمانی و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزار توسط متخصصان تایید شد. پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به دست آمد. تحلیل داده ها توسط نرم افزار spssو pls انجام شد. با توجه به مدل نهایی می توان گفت که سرمایه فکری با میزان ضریب مسیر (۷۹۲/۰) بر نوآوری سازمانی اثر مثبت دارد و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات نیز با ضریب مسیر (۳۹۲/۰) بر نوآوری سازمانی اثر مثبت دارد و سرمایه فکری با میزان ضریب مسیر (۸۵۲/۰) بر توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات اثر مثبت دارد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، نوآوری سازمانی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات