تفکیک سطوح امکان گرایی در کارآفرینی صاحبان کسب وکار پرورش مرغ بومی در استان سیستان و بلوچستان بر مبنای الگوریتم نایو بیز
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 181
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IAEEJ-17-2_004
تاریخ نمایه سازی: 31 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
امروزه مهم ترین مشخصه بروز رفتار کارآفرینی را در نوع معماری فکری موسوم به امکان گرایی می دانند. در این راستا، تحقیق حاضر تلاش کرد تا با استفاده از یک الگوریتم یادگیری ماشین به تفکیک سطوح این تفکر در میان صاحبان کسب وکار روستایی در حوزه پرورش مرغ بومی در استان سیستان و بلوچستان بپردازد و ۱۹۱ واحد از ۳۶۰ واحد فعال پرورش مرغ بومی به عنوان نمونه مورد مطالعه قرار گرفتند. هدف اصلی، یافتن ترکیبی از پیش آیندها شامل متغیرهای جمعیت شناختی، رفتاری و مولفه های اکوسیستم کارآفرینی بود که بر تفکیک سطوح امکان گرایی در میان صاحبان کسب و کار روستایی اثرگذار هستند. ابزار تحقیق برای اندازه گیری متغیرها، پرسشنامه بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. روش اصلی داده پردازی، استفاده از الگوریتم نایو بیز از دسته روش های یادگیری ماشین بود که در نرم افزار R اجرا شد. نتایج دسته بندی سطوح متغیر امکان گرایی به عنوان شاخص اصلی تفکر کارآفرینی در سه سطح کم تا زیاد نشان داد که متغیر های داشتن تجربه قبلی، تمرکز بر پرورش مرغ بومی به عنوان شغل اصلی، ظرفیت واحد تولیدی، دسترسی به شبکه همکاری و بازار، خودکارآمدی کارآفرینی، انگیزه کسب و کار، نوآوری در بازار، سرمایه انسانی و سرمایه مالی در بین صاحبان کسب و کار پرورش مرغ بومی سبب شده تا تفکر امکان گرایی در بین آن ها در سطح بالاتری قرار گرفته و طبیعتا زمینه لازم را برای بروز رفتار کارآفرینی فراهم کند. نتیجه کلی تحقیق نشان داد که ترکیبی از متغیرهای رفتاری در کنار مولفه های اکوسیستمی قادرند رفتار کارآفرینی را به واسطه ترویج تفکر امکان گرایی، تقویت کنند. بر اساس یافته های تحقیق پیشنهادهایی برای ترویج فضای حمایتی از کارآفرینان نوپای روستایی ارائه شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیر علم بیگی
استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
مجتبی بامدی
کارشناس ارشد ترویج و آموزش کشاورزی پایدار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران.
الهام فهام
استادیار جهاد دانشگاهی واحد تهران، تهران، ایران
الهه بابازاده
دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ترویج و آموزش کشاورزی پایدار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :