وضعیت و راهکارهای بهبود آموزش بالینی پرستاری از دیدگاه دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی اردبیل

مقدمه: رشد و توسعه هر جامعه متاثر از نیروی آموزش دیده آن جامعه بوده و شناسایی فاکتورهای موثر در پیشرفت تحصیلی دانشجویان و بذل توجه به آن ها گامی به سوی توسعه پایدار جامعه است. بدون تردید ارزیابی وضعیت موجود آموزشی از دیدگاه دانشجویان می تواند در ارتقای سطح کیفی آموزش پرستاری اثرات مفید داشته باشد و شناخت مشکلات آموزش بالینی در این حرفه اولین گام در جهت بهبود کیفی آموزش خواهد بود. روش: این مطالعه به صورت توصیفی- تحلیلی مقطعی انجام و ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه ای محقق ساخته که روایی و پایایی آن مورد بررسی و تایید قرار گرفت. جامعه آماری مطالعه شامل دانشجویان پرستاری بوده و تعداد ۱۰۰ نفر از آنان در بررسی وارد شدند، پرسشنامه ها پس از تکمیل و با نرم افزار آماری SPSS v.۱۶ از طریق آمار توصیفی و آزمون آماری مربع کای مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها: ۵۶ نفر از دانشجویان مونث و ۴۴ نفر از دانشجویان مذکر بودند ۶۹ نفر از دانشجویان علاقه به پرستاری را زیاد و ۵۴ نفر از دانشجویان شیوه آموزشی رایج در آموزش بالینی را مناسب ارزیابی کردند که به لحاظ جنسیت اختلاف معناداری وجود داشت، ۶۲% دانشجویان تبحر مربی در کار بالینی را بسیار خوب و ۲۳% دانشجویان تناسب دانشجویان و میزان کار در بخش را بد ارزیابی کردند و اولویت های راهکاری ارایه شده از سوی دانشجویان برای بهبود وضعیت کنونی آموزش بالینی شامل، ایجاد امکان فرصت مراقبت پرستاری از فرآیند پذیرش تا ترخیص برای دانشجو، ارایه بازخورد مناسب به دانشجو می باشد. نتیجه گیری: به نظر می رسد وضعیت آموزش بالینی پرستاری نیازمند تامین جامع تر امکانات و تجهیزات محیط بالینی و بازنگری ابزارها و فرآیندهای ارزشیابی بالینی، جذب همکاری های حرفه ای می باشد که می تواند در بهبود وضعیت آموزش بالینی مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

Nursing ، clinical education ، nursing students ، strategies to improve ، پرستاری ، آموزش بالینی ، دانشجویان پرستاری ، راهکارهای بهبود