اثر کشندگی و دورکنندگی فرمولاسیون اسانس نعناع بر شته جالیز در شرایط گلخانه
محل انتشار: فصلنامه روابط خاک و گیاه، دوره: 6، شماره: 4
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 192
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_STGC-6-4_014
تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
در سالهای اخیر، کاربرد اسانسهای گیاهی مشتق شده از گیاهان معطر، به عنوان حشرهکشهای کمخطر، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این ترکیبات دارای اثرهای دورکنندگی، حشرهکشی و کاهش رشد مراحل نابالغ حشرات مختلف میباشند. از آنجا که کاربرد اسانسهای گیاهی در گلخانهها و مزارع به صورت خالص امکانپذیر نمیباشد، تهیه فرمولاسیونهای تجاری از این ترکیبات ضروری است. در این مطالعه، اثر حشرهکشی و دورکنندگی اسانس گیاه نعناع و فرمولاسیون تهیه شده از آن در کنترل شته جالیز
(Aphis gossypii Glover.)، که از آفات مهم محصولات گلخانهای است، مورد بررسی قرار گرفت. میزان LC۵۰ اثر تدخینی اسانس نعناع بر مراحل پوره سن یک، پوره سن سه و بالغ، به ترتیب ۷۰/۲، ۴۱/۳ و ۲۴/۵ میکرولیتر بر لیتر هوا محاسبه شد. فرمولاسیون اسانس نعناع در آزمایشهای زیستسنجی تماسی، با توجه به آزمون مقدماتی، در چهار غلظت (۸۰۰۰، ۱۲۵۰۰، ۱۶۰۰۰ و ۲۵۰۰۰ میلیگرم بر لیتر) مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان مرگ و میر شتههای بالغ با کاربرد فرمولاسیون اسانس نعناع، در مقایسه با فرمولاسیون بدون اسانس، در غلظت ۲۵۰۰۰ میلیگرم بر لیتر معادل ۷/۸۸ درصد است. درصد دورکنندگی فرمولاسیون اسانس نعناع در غلظت LC۲۰ محاسبه شد و معادل ۱۰- درصد بود. این نتایج نشان میدهد که فرمولاسیون اسانس نعناع میتواند به عنوان جایگزین سموم شیمیایی، در کنترل شته جالیز به صورت تجاری مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهرناز ریاضی
Dept. of Plant Protection, College of Agric., Isfahan Univ. of Technol., Isfahan, Iran.
جهانگیر خواجه علی
Dept. of Plant Protection, College of Agric., Isfahan Univ. of Technol., Isfahan, Iran.
نفیسه پورجواد
Dept. of Plant Protection, College of Agric., Isfahan Univ. of Technol., Isfahan, Iran.
علی رضا بلندنظر
Research Center for Medicinal Plants, Barij Essence Co., Kashan, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :