امکان پذیری رشد و تغذیه دیفن باخیا آمونه آ “تروپیک اسنو” در بستر کشت گلدانی اصلاح شده با ورمی کمپوست باگاس نیشکر
محل انتشار: فصلنامه روابط خاک و گیاه، دوره: 6، شماره: 4
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 142
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_STGC-6-4_003
تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
امروزه معرفی فناوریهای تبدیلی برای رفع مشکل زیستمحیطی تجمع باگاس و جایگزینی برای پیت در صنعت تولید گیاهان زینتی ضروری به نظر میرسد. به این منظور، در آزمایشی، اثر جایگزینی ورمیکمپوست کود گاوی+ باگاس نیشکر با پیت در بستر کشت ۶۰% پیت+ ۳۰% ورمیکولیت+ ۱۰% پرلیت، در مورد گیاه برگ زینتی دیفن باخیا بررسی گردید. پس از تولید ورمیکمپوست، قلمههای ریشهدار شده گیاه در بستر شاهد (۶۰% پیت+ ۳۰% ورمیکولیت+ ۱۰% پرلیت) و بسترهای با جایگزینی ۱۰، ۲۰، ۳۰، ۴۰، ۵۰ و ۶۰ درصد ورمی کمپوست بجای پیت در بستر شاهد، کشت شدند. فاکتورهای ارتفاع گیاه، قطر، وزن تر و خشک ساقه و برگ، وزن تر و خشک ریشه، مساحت برگ و عناصر غذایی نیتروژن، پتاسیم، فسفر، کلسیم و منیزیم در گیاه و بسترهای کشت اندازهگیری شدند. خصوصیات فیزیکی بسترهای کشت شامل تخلخل تهویهای، ظرفیت نگهداری آب، تخلخل کل و جرم مخصوص ظاهری اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که افزایش سطح ورمیکمپوست کود گاوی+ باگاس نیشکر در جایگزینی با پیت اثر معنیداری بر نیتروژن و پتاسیم برگ و نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم بستر کشت داشته و بیشترین مقدار آنها در تیمار۶۰% ورمیکمپوست بهدست آمد. بستر حاوی ۶۰% ورمیکمپوست بیشترین ارتفاع (۹۱/۱۵ سانتیمتر)، بیشترین قطر (۵۳/۹ میلیمتر)، وزن تر ساقه و برگ (۹۱/۱۵۸ گرم)، وزن خشک ساقه و برگ (۹۹/۳۳ گرم)، وزن خشک ریشه (۸۷/۲۵ گرم) و مساحت برگ (۵/۲۶۸۰ سانتیمتر مربع) را ایجاد نمود. بر اساس نتایج بهدست آمده، ورمی کمپوست کردن باگاس نیشکر مطابق با طبیعت بوده و میتواند برای تولید گل و گیاه در بستر کشت استفاده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی محبوب خمامی
Flower and Ornamental Plants Res. Station of Lahijan, Iran.
گوشگر محرم ممدف
Soil Sci. and Agrochem. Institute, Academy of Sci. of Azarbaijan, Baku, Azarbaijan.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :