بررسی تغییرات مکانی و زمانی سیانوباکتر و کلروفیل a در مخازن سدها، مطالعه موردی: سد میناب

سیانوباکترها، گونه ای از میکروارگانیسمها هستند که به طور گسترده ای در آبهای شیرین، دریاها و خاک توزیع شده اند و به علت دارا بودن کلروفیل a قادر به انجام عمل فتوسنتز و تولید اکسیژن هستند. اما رشد بیش از اندازه آنها در توده های آبی، بویژه در مخازن سدها، میتواند منجر به تولید بو و مزه در آب و همچنین تغذیه گرا شدن مخزن شده و در مواردی، تولید مواد سمی نماید. در این مقاله، الگوی رفتاری مکانی و زمانی سیانوباکتر و کلروفیل a در مخزن سد میناب در بین سالهای ۱۳۹۵ الی ۱۳۹۸، مورد بررسی قرار گرفت که این کار از نظر وسعت داده ها، در نوع خود تازه میباشد. همچنین رابطه بین تغذیه گرایی مخزن و شکوفایی جلبکی، از طریق این الگوی رفتاری به دست آمد. نتایج حاکی از آن است که در فصول بهار و تابستان که مخزن، دارای لایه بندی حرارتی کامل است، سیانوباکترها در قسمتی از رولایه مخزن که ناحیه نورگیر است، رشد فزایندهای داشته و با شروع فصل پاییز و زمستان، عموما در سراسر ستون آب بطور یکنواخت حضور دارند. همچنین نتایج، نشاندهنده تغذیه گرا بودن مخزن این سد در اغلب ماه های سال میباشد. علت این امر، کاهش دبی ورودی به مخزن، انباشت مواد مغذی در مخزن و همچنین دمای بالای هوا در منطقه تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها:

مخزن سد میناب ، تغذیه گرایی ، شکوفایی جلبک ، سیانوباکتر ، کلروفیل a