بررسی مقایسه ای میزان افسردگی در پرستاران نوبت کاری بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان
محل انتشار: مجله پژوهش پرستاری ایران، دوره: 8، شماره: 1
سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 182
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJNR-8-1_004
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
مقدمه: افسردگی یک بیماری ناتوان کننده و یکی از اختلالات شایع و جدی است که سلامت روانی و جسمی فرد را مورد تهدید قرار می دهد و بار زیادی را بر جامعه تحمیل می کند. بخشی از تاثیرات اقتصادی افسردگی کاهش بهره وری در محیط کار است. با توجه به نقش پرستاران در سیستم بهداشتی درمانی و لزوم انگیزه کاری بالای آن ها برای ایجاد امنیت بهداشتی برای این قشر عظیم و مراجعین آن ها، تحقیقی به منظور بررسی سلامت روان پرسنل پرستاری بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، انجام شد. لذا این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه میزان افسردگی در پرستاران نوبت کار بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، صورت گرفته است.
روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی - تحلیلی است. جامعه مورد مطالعه را ۳۸۰ پرستار بیمارستان های بعثت، توحید و قدس شهر سنندج تشکیل می داد، از این تعداد، ۳۱۴ پرستار (۲۱۹ زن و ۹۵ مرد) به روش سرشماری از بهمن ۱۳۸۷ تا اردیبهشت ۱۳۸۸ مورد مطالعه قرار گرفتند. پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و مقیاس استاندارد سنجش افسردگی بک
(BDI= Beck Depression Inventory) جهت جمع آوری داده ها مورد استفاده قرار گرفت. داده های پژوهشی نیز با استفاده از نرم افزار SPSS v.۱۶ و آزمون های chi-square و آزمون t مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: در این پژوهش ۴۲% از کل نمونه های مورد پژوهش فاقد افسردگی بودند و ۳/۳۷% افسردگی خفیف، ۹/۱۵% افسردگی متوسط و ۷/۴% دارای افسردگی شدید بودند. ۶/۵% از پرستاران شب کار و ۴/۳% از پرستاران روزکار دارای افسردگی شدید می باشند. مقایسه میانگین میزان افسردگی گروه پرستاران شب کار با روزکار، اختلاف معناداری را نشان نمی دهد. از نظر مقایسه میزان افسردگی با سن، جنس و میزان تحصیلات، تاهل و سابقه کار نمونه های مورد پژوهش اختلاف معنادار یافت نشد. اما میان سمت (موقعیت شغلی) و افسردگی ارتباط معنادار بوده است (۰۱/۰=p).
نتیجه گیری: سلامت روان پرستاران به دلایل متعددی نسبت به سایر مردم جامعه در معرض خطر بیشتری است. نتایج مطالعه شیوع بالایی از افسردگی را در پرستاران مورد مطالعه نشان می دهد. لذا، به منظور پیشگیری و درمان به موقع افسردگی های شغلی، توجه به سلامتی پرستاران در نوبت های کاری (مخصوصا، پرستاران زن) اجرای برنامه های آموزشی، مشاوره های بهداشت حرفه ای و بررسی های دوره ای، بسیار کمک کننده خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شهریار محمودی
Kurdestan ums
کامبیز ذهنی
Kurdestan ums