تاثیر سطوح مختلف تنش خشکی و نیتروژن در شرایط گلدانی بر برخی خصوصیات گیاه توت فرنگی رقم سلوا (Fragaria ananassa Duch. Cv. selva)

به منظور ارزیابی تاثیر سطوح مختلف تنش خشکی و کود نیتروژن بر رشد و نمو گیاه توت فرنگی، پژوهشی در سال ۱۳۸۹ در استان مازندران انجام گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای تنش خشکی شامل ۳۰، ۵۰ و ۷۰ درصد تخلیه رطوبت خاک و سه سطح مختلف نیتروژن، صفر، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی­گرم در کیلوگرم خاک خشک بود. نتایج نشان داد تاثیر استفاده از تنش خشکی، کود نیتروژن و اثر متقابل آنها بر شاخص­های تعداد و طول استولون، تعداد و سطح برگ، وزن تر و خشک ریشه، طول و عملکرد کل بوته، وزن تر و خشک بوته، قطر و وزن میوه، مثبت و معنادار است. در همه شاخص­ها، بیشترین میانگین­ها مربوط به ۳۰ درصد تخلیه رطوبت بود؛ و ۱۰۰ میلی­گرم کود، بهترین تیمار کودی در نظر گرفته شد. بیشترین عملکرد تک میوه در ۳۰ درصد تخلیه رطوبت به مقدار ۱۷/۹ گرم حاصل شد. در تیمار ۱۰۰ میلی­گرم کود نیتروژن، بیشترین عملکرد تک میوه به مقدار ۱۵/۸ گرم به دست آمد. اثر متقابل ۱۰۰ میلی­گرم کود نیتروژن و ۳۰ درصد تخلیه رطوبت دارای بیشترین شاخصه­ها بود. در برهمکنش تنش خشکی و کود نیتروژن، بیشترین عملکرد تک میوه به مقدار ۶۹/۹ گرم در تیمار ۳۰ درصد تخلیه رطوبت و ۱۰۰ میلی­گرم کود نیتروژن و کمترین عملکرد تک میوه با کاهش ۳۵ درصدی مربوط به ۷۰ درصد تخلیه رطوبت و بدون مصرف کود نیتروژن بود.

کلیدواژه ها:

بهره وری آب ، تخلیه رطوبت ، رشد و نمو ، عملکرد میوه ، کارایی مصرف کود