بررسی سیستم های تهویه در معماری دامداری های ایران

در دنیای امروزی احتیاجات به انرژی جهت تامین سوخت موردنیاز در بیشتر دستگاه ها و به خصوص دستگاه های مربوط به تهویه مطبوع به مقدار قابل ملاحظه ای افزایش یافته زیرا منابع این انرژی در آینده نه چندان دور جوابگوی سوخت مورد نیاز این دستگاه ها و ماشین آلات گوناگون در صنایع دیگر نیز نخواهند بود. هدف اصلی این مقاله ، بهبود تهویه و پس از آن بهینه سازی مصرف انرژی برای جلوگیری از اتلاف انرژی و هدر رفتن سوخت های فسیلی و انرژی های تجدیدناپذیر است لذا سعی شده تا با استفاده از تهویه طبیعی از طریق انرژی باد و گونه های دیگر، تجهیزات مکانیکی به هوای تازه بیرون اجازه داده تا به فضاهای داخل وارد گردد. در این سیستم ابتدا با مکانیزم تهویه طبیعی به بررسی چگونگی استفاده از این نیروی طبیعی پرداخته شد و با بررسی و محاسبه پیچیده هندسی می توان مرکز دامپروری موردنظر را طراحی نمود به طوری که علاوه بر ارتقای کیفیت تهویه طبیعی ، برودت و جری ان هوا در فضای دامداری ، مصرف انرژی را کاهش داده، در واقع بتوان از انرژی پاک استفاده کرد. بر اساس مداخلات صورت گرفته در این پژوهش به طور کلی راهبرد طراحی برقراری جریان موثر هوا در فضا ی دامداری است ، کلیه پنجره ها نیز با ید به عنوان ورودی هوا عمل کرده و فشار هوای ورودی به کلیه پنجره ها باید تقربای یکسان بوده و دبی هوای ورودی باید تقربای یکسان باشد. بر مبنای تحلیل ها، بسته به شرایط می توان از تهو یه های طول ی یا عرضی یا مکندگی سقفی مطابق نتایج استفاده کرد اما متاسفانه کسی از این مورد بهره گیری نمی کند .

کلیدواژه ها:

تهویه طبیعی ، فضای داخل دامداری ، مداخله در وضعیت معماری ، منابع انرژی .