بررسی رابطه احساس تنهایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نشخوار فکری در زنان مطلقه گنبد کاووس

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه احساس تنهایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نشخوار فکری در زنان مطلقه گنبدکاووس میباشد. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مطلقه مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر گنبدکاوس به تعداد ۶۴۵ نفر میباشد. با توجه به نوع آزمون آماری و با استفاده از نرمافزار Gpower تعداد نمونه در سطح خطای ۵ درصد برآورد گردید. با توجه به خروجی نرمافزار تعداد ۱۰۲ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرها از سه پرسشنامه احساس تنهایی راسل و همکاران (۱۹۸۰)، عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون و همکاران (۱۹۹۴) و پرسشنامه نشخوار فکری نالن هاکسما و مارو (۱۹۹۱) استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گام به گام استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که بین احساس تنهایی و نشخوار فکری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین بین عدم تحمل بلاتکلیفی و ن شخوار فکری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و ن شخوار فکری از طریق احساس تنهایی و عدم تحمل بلاتکلیفی قابل پیشبینی است.

کلیدواژه ها:

احساس تنهایی ، عدم تحمل بلاتکلیفی ، نشخوار فکری.