اثربخشی طرح واره درمانی بر رفتارهای ایذایی دانش آموزان مبتلا به اختلال های یادگیری

هدف این تحقیق بررسی اثربخشی طرح واره­ درمانی بر رفتارهای ایذایی دانش­آموزان مبتلا به اختلال های یادگیری شهر مراغه بود. این مطالعه نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه شهر مراغه در سال تحصیلی ۹۴-۹۵ بود. از میان جامعه مذکور، تعداد ۴۵ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به دو گروه آزمایشی و یک گروه گروه کنترل تقسیم شدند. سپس گروه آزمایش در ۲۰ جلسه هر هفته یک جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت طرح­واره­ درمانی قرارگرفتند. به منظور تشخیص اختلالات یادگیری از پرسش­نامه مشکلات یادگیری کلورادو و به منظور تشخیص رفتارهای ایذایی، از مقیاس درجه بندی تشخیص اختلال رفتارهای ایذائی دانش آموزان استفاده شد. داده ها با تحلیل کوواریانس یک راهه و چند راهه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد طرح­واره­ درمانی یانگ به طور معناداری منجر به کاهش رفتارهای ایذایی دانش آموزان می­گردد. این نتایج تلویحات مهمی در زمینه آموزش و خدمات مشاوره ای به عنوان بخشی از درمان برای دانش­آموزان با اختلالات یادگیری ارائه می­دهد.

کلیدواژه ها:

طرح واره درمانی ، رفتارهای ایذایی ، اختلالات یادگیری