ارزیابی عدم قطعیت و ریسک حادثه سیل در سایت هسته ای دارخوین

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 186

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JWEM-14-2_001

تاریخ نمایه سازی: 28 فروردین 1401

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف تعیین استراتژی­ طراحی نیروگاه هسته­ای در مجاورت رودخانه با ارزیابی ریسک سیل به عنوان پیش شرط طراحی و برای سایت اتمی دارخوین در مجاورت رودخانه کارون در استان خوزستان به­عنوان مطالعه موردی انجام شده است. در این پژوهش، پس از نمونه گیری از فضای برازش یافته بر دبی جریان و با فیلتر کردن و حذف دبی های سیلابی که از رودخانه به دشت سیلابی سرریز نمی شوند، از مدل هیدرولیکی دو بعدی HECRAS برای تعیین عمق و سرعت جریان در محدوده سایت نیروگاه استفاده به عمل آمد. تحلیل فراوانی عمق سیل شبیه سازی شده به­وسیله مدل هیدرولیکی نشان داد که توزیع فراوانی عمق جریان و سیلاب مولد آن با یکدیگر متفاوت هستند. طراحی ایمن سایت نیروگاه نیازمند در نظر گرفتن عدم قطعیت عوامل بسیاری است که استفاده از روش­های مرسوم را با مشکل مواجه می سازد. در این تحقیق و برای اولین بار از تکنیک روزنبلات برای ارزیابی عدم قطعیت و در نهایت، تعیین بیشینه سطح آب محتمل برای جانمایی هسته راکتور استفاده به عمل آمد. نتایج نشان می­دهد که برای ایجاد عمق بیشینه محتمل با دوره بازگشت ۱۰۰ سال باید سیل با دوره بازگشت ۱۰۰۰۰ سال در کارون در پایین دست اهواز به وقوع بپیوندد. روش ارائه شده در این پژوهش، می­تواند مبنای تولید استانداردی برای طراحی نیروگاه­های هسته­ای در مجاورت رودخانه­ها و حفاظت در مقابل سیل قرار گیرد. 

کلیدواژه ها:

دبی سیلابی ، رودخانه ، ریسک سیل مبنای طراحی ، نیروگاه هسته ای ، RPEM

نویسندگان

هاجر ملکوتی

دانشجوی دکتری معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

علیرضا شکوهی

استاد گروه مهندسی آب ، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

حسن ذوالفقارزاده

دانشیار گروه مهندسی معماری، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران