اثرات کاربرد هورمون های گیاهی بر عملکرد و خصوصیات فیزیولوژیک نخودفرنگی تحت آبیاری تکمیلی

به منظور بررسی تاثیر آبیاری تکمیلی در مراحل مختلف رشد و نمو نخود فرنگی (گلدهی، غلاف دهی، گلدهی+ غلاف دهی و دیم) و کاربرد هورمون های مختلف رشد شامل اکسین (IAA)، جیبرلیک اسید (GA۳)، سیتوکینین (۶-BAP) و شاهد (آب مقطر)، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات بر پایه ی طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در سال ۹۵-۱۳۹۴ اجرا گردید. نتایج نشان داد، اجرای آبیاری تکمیلی در دو مرحله گلدهی و غلاف دهی و کاربرد هورمون های سیتوکینین و اکسین به ترتیب با مقادیر (۸۹۱۰، ۷۸۳۵، ۱۵۱۰۰ و ۱۴۳۸۱ کیلوگرم در هکتار) موجب تولید بیشترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک شدند. کاربرد سیتوکینین باعث افزایش میزان کارایی فتوشیمیایی فتوسیستم II، شاخص زنده مانی، میزان قند و پروتئین محلول و محتوی نسبی آب برگ شد. به طور کلی انجام آبیاری تکمیلی و استفاده از هورمون های رشد به ویژه سیتوکینین و اکسین می تواند جهت جلوگیری از مواجه شدن نخودفرنگی با تنش خشکی در مراحل حساس گلدهی و غلاف دهی و افزایش عملکرد اقتصادی آن مناسب باشد.

کلیدواژه ها:

آبیاری تکمیلی ، تنظیم کننده های رشد ، صفات فیزیولوژیک ، عملکرد اقتصادی ، نخودفرنگی