اثر سطوح مختلف شوری، نیتروژن و رقابت علف هرز Torilis arvensis بر ویژگی های رشدی و عملکرد برگ گشنیز (Coriandrum sativum)
محل انتشار: دوفصلنامه علوم سبزی ها، دوره: 5، شماره: 1
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 306
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IUVS-5-1_004
تاریخ نمایه سازی: 22 فروردین 1401
چکیده مقاله:
به منظور بررسی اثر شوری و نیتروژن بر رقابت میان گشنیز و علف هرز Torilis arvensis، آزمایشی به صورت فاکتوریل با سه فاکتور رقابت (عدم حضور و حضور Torilis arvensis)، کود نیتروژن (صفر، ۳۰، ۶۰ و ۹۰ کیلوگرم در هکتار) تنش شوری (صفر، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ میلی مول کلرید سدیم) در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی در سال ۱۳۹۶ انجام شد. با افزایش سطح شوری، ارتفاع بوته، تعداد برگ، وزن تر و خشک بوته و برگ، عملکرد و سطح برگ کاهش یافت، اما نیتروژن تاثیر مثبتی بر خصوصیات مورفولوژیکی مورد مطالعه داشت. اثر متقابل بین شوری و نیتروژن نشان داد که در هر چهار سطح نیتروژن با افزایش سطوح شوری ویژگی های رشد گشنیز کاهش یافت؛ به طوری که بیشترین میزان ارتفاع بوته (۷۳/۳۶ سانتی متر)، وزن تر (۵۶/۲۱ گرم در بوته) و خشک بوته (۲۸/۲ گرم در بوته) و وزن خشک برگ (۷۱/۱ گرم) تحت شرایط عدم تنش شوری (صفر میلی مول کلرید سدیم) همراه با کاربرد ۶۰ و ۹۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن مشاهده شد. بیشترین تعداد برگ (۹۹/۱۳) تحت شرایط عدم تنش شوری همراه با کاربرد ۶۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن بود. رقابت علف هرز منجر به کاهش تعداد برگ گشنیز شد. نیتروژن و شوری بر خصوصیات رشد گشنیز تاثیرگذار بودند که می تواند بر رقابت بین گشنیز و Torilis arvensis موثر باشد. طبق نتایج به دست آمده کاربرد ۹۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار می تواند اثرات منفی تنش شوری بر رشد گیاه گشنیز را کاهش دهد و در نهایت سبب بهبود ویژگی های مرفولوژیکی گشنیز شود.
نویسندگان
رضوان پیامنی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
ایرج نصرتی
دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
معصومه عامریان
استادیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :