تاثیر رهبری اخلاقی در اثربخشی سازمانی مدارس با نقش میانجی توانمندسازی روان شناختی و خلاقیت معلمان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رهبری اخلاقی در اثربخشی سازمانی مدارس با نقش میانجی خلاقیت و توانمندسازی روان شناختی معلمان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود . جامعه پژوهش شامل معلمان ناحیه ۱ شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ به تعداد ۲۲۰۹ نفر بودند، که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده و بر مبنای فرمول کوکران نمونه ای به حجم ۳۲۷ معلم از این جامعه انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از چهار پرسشنامه رهبری اخلاقی کالشون، دن هارتوگ و دی هوگ (۲۰۱۱)؛ توانمندسازی روان شناختی اسپریتزر(۱۹۹۵)؛ خلاقیت کارکنان تورنس(۱۹۶۳) و پرسشنامه اثربخشی سازمانی مدارس سرجیوانی، استراتا و رابرت (۱۹۹۲) استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و به کمک دو نرم افزار Spss و lisrel انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که: رهبری اخلاقی، توانمندسازی روان شناختی و خلاقیت، اثر مستقیم، مثبت و معناداری در سطح ۰۵/۰ بر اثربخشی سازمانی دارد؛ همچنین رهبری اخلاقی با میانجی گری توانمندسازی روان شناختی و خلاقیت اثر غیرمستقیم، مثبت و معنادار بر اثربخشی سازمانی دارد. از یافته ها می توان نتیجه گرفت که رهبران اخلاقی به همراه نقش میانجی توانمندسازی روان شناختی و خلاقیت معلمان، دارای نقش موثری در اثربخشی سازمانی مدارس می باشند. بنابراین چنانچه مدیران و رهبران مدارس از خصایص مثبت رهبری اخلاقی برخوردار باشند و در این فرایند از راهبردهایی مانند توانمندسازی روان شناختی و خلاقیت معلمان بهره گیرند، می توانند شرایط مساعدی جهت همکاری و مشارکت هر چه بیشتر معلمان در امور مختلف مدرسه و در نهایت اثربخشی مدرسه فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

اثربخشی سازمانی ، توانمندسازی روان شناختی ، خلاقیت ، رهبری اخلاقی ، معلمان