بررسی روش القای ژن خودکشی به تومور ها در درمان سرطان

سابقه و هدف: سرطان یک بیماری ویرانگر است و استفاده از روش های سلولی و ژن درمانی ممکن است عوارض کمتر و عملکرد بهتری داشته باشد که در آن ترانس های القا کننده خودکشی سلولی وارد تومور میشوند و ممکن است مرگ سلول را تسهیل کند. هدف از این مطالعه بررسی روش القای ژن خودکشی به تومور در درمان سرطان است. روش جستجو: این جستجو در پایگاه های داده ای iran Medex،Magiran،pubmed،scopus،Google Scholar،sid و علم نت با کلید واژه ژن درمانی و سرطان، در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ انجام شد. مقالات بر اساس معیار ورود (وجود همزمان هر دو متغیر ژن درمانی و سرطان، نمونه تومور انسان، سن و سابقه بیماری و وکتور ویروسی) و خروج (عدم دسترسی به متن کامل مقالات و نمونه های کافی) بررسی و از بین ۲۵ مقاله، ۱۰ مقاله انتخاب و از آنها استفاده شد.یافته ها: این روش با تخریب سلول توسط یک بردار منتقل شده از ژن خودکشی که محصول آپوپتوز را با محصول خود تحریک می کند کار می کند. تراریخته های درمانی مورد استفاده توانایی تبدیل یک داروی غیر سمی به یک داروی سیتوتوکسیک و بیان محصول سمی ژن در تومور را دارند. ژن هایی مانند TK یا (Thymidine Kinase promoter) از طریق حمل کننده، وکتورهای ویروسی و غیر ویروسی وارد تومور می شوند که نیازمند داروهایی مانند LdT است. بیان ژن TK در وکتور های ویروسی سمیت سلول و نکروز ثانویه را پس از آپوپتوز سلولی را در تومور افزایش میدهد و باعث کوچک شدن و مرگ تومور میشود و با وارد کردن غلظت بالای سیتوتوکسیک به محیط تومور علاوه بر کاهش عوارض در بافت های طبیعی شاخص درمانی را افزایش میدهد. در واقع ژن درمانی باعث افزایش عملکرد ایمنی در بافت های توموری و متاستاتیک می شود.نتیجه گیری: چون این روش مفید نیازمند هزینه زیاد و سیستم هایی برای فعال کردن ژن است و اینکه تاکنون پروتکل ژن درمانی خودکشی اهمیت جهانی نداشته، نیاز است در آزمایشات به صورت گسترده این موضوع را بررسی کنیم.

کلیدواژه ها:

ژن درمانی ، خودکشی ، سرطان ، وکتور