مروری بردیدگاه بیماران و پرستاران نسبت به حفظ حریم خصوصی
محل انتشار: هفتمین کنگره دانشجویی پژوهشی منطقه جنوب غرب کشور
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 718
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SRCSRMED07_015
تاریخ نمایه سازی: 14 فروردین 1401
چکیده مقاله:
حفظ حریم خصوصی یکی از نیازهایی اساسی انسان و از مهمترین مفاهیم اخلاق پرستاری درمراقبت و درمان محسوب می شود و همچنین رعایت حریم خصوصی به عنوان بخشی از حقوق بیمار، اساس و بنیاد مراقبت از بیمار ویکی از اهداف اصلی نظام خدمات سلامتی به شمارمی رود. لذا مطالعه حاضربا هدف بررسی دیدگاه بیماران و پرستاران نسبت به حفظ حریم خصوصی صورت گرفت.روش جستجو: در این مقاله مروری روایتی، به منظور یافتن مطالعات مرتبط باموضوع، ازپایگاه های اطلاعاتیPubMed، Scopus،Nursing Consult،IranMedex ،SID ، Magiran،Google Scholar استفاده شدو جستجوی مقالات با استفاده ازکلید واژه های مربوطه بین سالهای۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ انجام شد.حدود ۲۷۳مطالعه استخراج شدکه براساس معیارورودوخروج ۴۰مطالعه بررسی وجهت ارزیابی کیفیت مقالات از چک لیست پریزما استفاده گردید. یافته ها: حریم خصوصی دارای۵ بعد اطلاعاتی، روانی-اجتماعی، معنوی، فیزیکی وقلمرو انسانی است که میزان رعایت حریم بیماردراین ابعاد متوسط است ودربرخی مطالعات هم بعد فیزیکی وقلمرو انسانی نسبتا ضعیف بود. پرستاران بربعد جسمی و بیماران علاوه برآن برابعاد اطلاعاتی، روانی-اجتماعی ومعنوی تاکید داشتند. از دیدگاه بیماران کم ترین میزان رعایت حریم خصوصی دربعد قلمرو انسانی، مربوط به انجام مراقبت توسط پرستار هم جنس دراتاق عمل، توضیح به بیماران قبل از انجام روش های مراقبتی وحفظ پوشش بیماران بود. همچنین میزان رعایت حریم خصوصی بیماران سالمند و رعایت آن توسط پرسنل درمانی بخش اورژانس و اورولوژی درحد ضعیف و وضعیت دربخش های داخلی بهتراز جراحی بود. ازنظر پرستاران بین متغیرهای جنس، تحصیلات و ازنظر بیماران بین متغیرهای تحصیلات، محل سکونت، وضعیت شغلی، درآمد ماهانه و متغیرهای دموگرافیک با میزان رعایت حریم خصوصی ارتباط معنی داری وجود داشت. ازطرفی مهم ترین موانع رعایت حریم خصوصی ازدیدگاه پرستاران در۴حیطه مدیریتی، پرسنلی، شناختی، تجهیزات ونیروی انسانی است که حیطه مدیریتی تاثیرگذارتربود.نتیجه گیری: ازآن جایی که حریم خصوصی جنبه مهمی از کیفیت زندگی بیماران تلقی می شود، برای افزایش اعتماد ورضایتمندی آنان و بهبود خدمات ارائه شده، به برنامه ریزی وتقویت عملکرد نظارتی ومدیرتی مسئولان، آموزش پرستاران وانجام تحقیقات بیشتر نیازمندیم؛ زیرا تجاوز به حریم خصوصی، می تواند خسارت های زیادی درابعاد مختلف همچون افزایش استرس و خطر خطا درمراقبت را به دنبال داشته باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمدرجب دیزاوندی
دانشجو کارشناسی ارشد پرستاری- داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی سبزوار، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، خراسان رضوی، ایران
فاطمه رجب دیزاوندی
دانشجوی دکتری پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی مشهد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، خراسان رضوی، ایران
عطیه بهنیمار
دانشجو کارشناسی پرستاری، مجتمع آموزش عالی سلامت شیروان، دانشگاه علوم پزشکی بجنورد، خراسان شمالی، ایران
محدثه بصیرت
دانشجو کارشناسی پرستاری، مجتمع آموزش عالی سلامت شیروان، دانشگاه علوم پزشکی بجنورد، خراسان شمالی، ایران