بررسی حقوقی مرحله یا مقطع بودن واخواهی
محل انتشار: فصلنامه حقوقی دانشگاه اصفهان، دوره: 6، شماره: 3
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 460
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLUI-6-3_001
تاریخ نمایه سازی: 24 اسفند 1400
چکیده مقاله:
برای آن که قوانین موضوعه در کشوری دوام داشته و مورد احترام و عمل قرار گیرد باید با انتظارات عمومی مردم آن، یعنی با سنتها، عقاید مذهبی، ضوابط فرهنگی، آداب و رسوم و سایر عوامل اجتماعی هماهنگی و سازش داشته باشد. در حقوق ایران، قانونگذار تنها چندماده را به واخواهی اختصاص داده و در خصوص بسیاری از احکام و مسائل مربوط به واخواهی سکوت اختیار نموده است، ازجمله این مسائل که خود منشا آثار متعددی برای دادگاه و اصحاب واخواهی می باشد این است که آیا واخواهی مرحله ای از مراحل دادرسی است یا صرفا مقطعی از دادرسی محسوب می گردد؟ در این راستا باوجود اشاره کلی وگذرای مقنن در ماده ۲۱۷ ق.آ.د.م. به عبارت «مرحله واخواهی»، اصل موضوع همچنان در هاله ای از ابهام باقی مانده است. حقوقدانان و رویه قضایی نیز راه حل مشخصی را در این زمینه لحاظ نکرده اند.در این مقاله برانیم تا دلایل غالب بودن مرحله را نسبت به مقطع ارائه نماییم.
نویسندگان
سیدحسن حسینی مقدم
عضو هیئت علمی گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران
سام محمدی
دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران
محسن ولی نیا پاشا
دانشجوی مقطع دکتری