بررسی تنوع ژنتیکی در جمعیت اسب های عرب ایرانی

اسب حیوانی است که در طول تاریخ همواره کنار انسان بوده و در تشکیل تمدن بشری نقش مهمی داشته است. نژادهای متنوعی از این حیوان در سراسر جهان وجود دارد که ازلحاظ ظاهری با یکدیگر تفاوت دارند. امروزه پژوهشگران از نشانگرهای مولکولی مانند STR های معرفی شده از سوی انجمن ژنتیک حیوانات، جهت مطالعات ژنتیکی و تعیین اصل و نسب استفاده می کنند که می توانند خطاها را به حداقل برساند. در این مطالعه، تنوع ژنتیکی ۵۰ راس اسب نژاد عرب موردبررسی قرار گرفت. برای این منظور از نشانگرهای ریز­ماهواره پیشنهادی ISAG استفاده شد. این نشانگرها شامل ریز ماهواره های ASB۱۷، LEX۳، HMS۱، CA۴۲۵ می باشند. این جایگاه ها توسط روش مولتی­پلکس PCR با چهار جفت پرایمر نشان دار به رنگ فلورسانس تکثیر شدند. سپس اندازه محصولات حاصل از PCR توسط الکتروفورز مویینه جداسازی و موردبررسی قرار گرفتند. پس از آنالیز داده ها، نتایج نشان داد که تعداد آلل های مشاهده شده برای هر جایگاه از ۵ تا ۹ آلل متغیر بود. بیشترین تعداد آلل مربوط به نشانگر LEX۳ با ۹ آلل بود و بیشترین مقدار هتروزیگوسیتی را نشانگر ASB۱۷ دارا بود. جایگاه CA۴۲۵ دارای ۵ آلل بود که کمترین تعداد آلل در میان جایگاه های بررسی شده را داشت و جایگاه LEX۳ دارای پایین ترین مقدار هتروزیگوسیتی بود. همچنین بیشترین مقدار PIC و نیز شاخص شانون برای جایگاه LEX۳ و کمترین مقدار برای جایگاه CA۴۲۵ مشاهده شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که تنوع ژنتیکی جمعیت اسب های عرب، فراوانی بسیار بالایی در مقایسه با سایر نژادهای اسب دارد.

کلیدواژه ها:

اسب عرب ، تنوع ژنتیکی ، مولتی پلکسSTR ، PCR