نسبت و نحوهی تعامل تمدن نوین اسلامی با تمدن غربی از منظر معرفت شناختی

تمدن نوین اسلامی در مبانی هستی شناختی، معرفت شناسی و انسان شناسی، نسبت به تمدن غرب برتری دارد که دلیل آن نیز شرافتذاتی اسلام است. از این منظر، تمدن نوین اسلامی در ماهیت و مبانی، برتر از نظام لیبرال دموکراسی و تمدن غربی است. لکن ازدستاوردهای این تمدن، بینیاز نیست. لذا از سازوکارها، دستاوردها و تجارب این تمدن بهره میبرد، تا به تدریج با قدرت یافتنسیستم های درونی و شکل گیری مناسبات بر اساس آموزه های دینی، به تفوق و اقتدار برسد. در این زمان، که می توان گفت، عالماسلامی شکل می گیرد، تعامل با دیگر تمدن ها، دیگر به تغییر ماهیت و غلبه ی تفکری منجر نخواهد شد. همانگونه که با ظهور اسلامو شکل گیری عالم اسلامی، نه تنها مسلمین را از ارتباط با دیگر فرهنگ ها برحذر نمی دارند، بلکه تشویق به این امر هم می شوند،زیرا معیار، شاخص و الگوهای احسن در درون جامعه ی اسلامی ایجاد شده و دستاوردهای تمدن های ایرانی، رومی و ... نیز به قوتتمدن اسلامی کمک می کند، بدون آنکه به غلبه ی فرهنگی منجر گردد.به عبارتی روشن تر، باید میان گزاره ها و نظام گزاره ها تفاوتقائل بود. آنچه برای تمدنسازی موضوعیت دارد، نظام گزاره هاست که صورت گزاره ها را نهایتا معین می نماید. لذا اگر چنین نظامیشکل بگیرد، می توان گزاره های مختلف را مدیریت کرد.

کلیدواژه ها:

دین ، تمدن ، تمدن غرب ، تمدن نوین اسلامی ، معرفت شناختی