ضرورت کاربرد رویکرد سایبرنتیکی در خانواده درمانی

سایبرنتیک یک علم بین رشته ای است که بر حوزه های مختلفی از علوم تاثیرگذار می باشد. امروزه استفاده از رویکرد سایبرنتیکی در بحث خانواده درمانی نیز متداول شده است، رویکردی که منجر به بهبود روابط در خانواده می انجامد. ما در این مقاله به بررسی و تحلیل ارتباط بین رفتارهای ناخوشایند و عکس العمل های متقابل اعضای خانواده با استفاده از علم سایبرنتیک می پردازیم. سایبرنتیک خانواده را به مثابه یک سیستم می نگرد و با رویکرد سیستمی سعی در حل مشکلات و بهبود روابط دارد. استفاده از علم سایبرنتیک در خانواده درمانی بدین صورت است که درمانگر در درون سیستم حضور دارد و سعی در کشف مشکلات اعضای خانواده دارد. تحلیلگر با مشاهده روابط به تحلیل رفتارهای اعضا پرداخته و راه حل هایی را برای بهبود رفتار ارائه می دهد. سپس با تبیین دلایل رفتارهای نامناسب اعضا، راه حل مناسب را ارائه می کند. اعضای خانواده با تغییر رفتارشان به آرامش و ثبات خواهند رسید. در واقع تغییر در هر یک از اعضای سیستم، از طریق روابط موجود در سیستم، بر سایر اعضا تاثیر خواهد گذاشت. علاوه بر این، تعامل بین اعضا تغییراتی را در خود اعضا ایجاد می کند. با توجه به مقالات مورد پژوهش، در میابیم که سایبرنتیک در بحث خانواده درمانی، مربوط به سایبرنتیک نسل دوم می باشد. سایبرنتیک نسل دوم نگاهش به درون سیستم است و در آن ماهیت خود بازخورد مورد تاکید قرار می گیرد و در این رابطه نقش فردی که ناظر بر این فرایند است به عنوان بخشی از سیستم جلوه گر می شود.

کلیدواژه ها:

سایبرنتیک ، خانواده درمانی ، سایکوسایبرنتیک ، نظریه سیستم ها