درآمدی بر الاهیات رهایی بخش

مردم تحت ستم اغلب از دین و مذهب به عنوان محرکی برای اعتراض و وسیله ای برای برهم زدن وضع اجتماعی موجود و نابرابری های اقتصادی استفاده می کنند. در چند دهه اخیر، برخی از رهبران کلیسا، و کشیشان مسیحی برای مقابله با این فقر و ستم و رنج، به اندیشه ای روی آورده اند که بعضی آن را «الاهیات رهایی بخش» نامیده اند (این مفهوم در مورد ترکیبی از اصول مسیحیت و عمل گرایی سیاسی به کار برده می شود). الاهیات رهایی بخش یکی از الاهیات های قرن بیستم است که با تمسک به برخی آموزه های مسیحی، در جهت اتحاد مردم فقیر و ارتقای آگاهی آنان کوشیده است. این الاهیات خواهان برابری زن و مرد در تمام امور فرهنگی، دینی، اجتماعی، و همچنین تحقق مساوات و عدالت اجتماعی در جوامع، به خصوص کشورهای امریکای لاتین، است. نوشتار حاضر تحقیقی است برای بیان نقش و تاثیر دین در شکل گیری و استمرار این نهضت، و پاسخ به منتقدانی که این نهضت را به گرایشات مارکسیستی متهم می کنند: از این رو، به توضیح جنبه های گوناگون این الاهیات می پردازد؛ جنبه هایی چون تعریف، شکل گیری اصول کلی الاهیاتی، رابطه آن با سنت و مدرنیته، شخصیت های آن، جایگاه زنان در این الاهیات، و وضعیت کنونی این الاهیات.  

کلیدواژه ها:

الاهیات رهایی بخش ، کلیسای فقرا ، گوستاو گوتیرز ، شورای مدلین