حقیقت اسطوره

اسطوره در نظر انسان معتقد به آن داستانی است حقیقی، اما حقیقت آن نه از نوع حقیقت تاریخی است که با اسناد بتوان آن را اثبات کرد و نه حقیقتی است که با استدلالات عقلی اثبات شود؛ داستان وقایعی است که در آغاز جهان و سپیده­دم هستی، خدایان عامل آن بوده اند و حقیقتش را نیز از همین جا می گیرد. به علاوه از همین جهت با «داستان های دروغ» فرق دارد که نه خدایان در آنها دستی دارند و نه از کارهای بزرگ و بامهابت آغاز زمان در آنها ذکری هست. مهابت و شکوهی که در «داستان راستین» یا «اسطوره» هست روی دیگر سکه «حقیقت» آن است. از همین جاست که اقوامی که به «اسطوره» معتقدند آن را در هر جایی و هر زمانی بازگو نمی کنند. اما همین که اسطوره از «زمینه» خود خارج شود، تبدیل می شود به «داستانی دروغ» و «دنیوی».

کلیدواژه ها:

اسطوره ، داستان راست ، داستان دروغ ، دین ، جادو