رابطه رفتار غذا خوردن مادر و غذا دادن ذهن آگاهانه با رفتار غذا خوردن کودک: نقش واسطه ای خلق و خوی کودک

غذا خوردن در سنین کودکی جهت رشد مطلوب حائز اهمیت است و از مولفه­های متعددی تاثیر می­پذیرد. ویژگی­های رفتاری مادر و ویژگی­های شخصیتی کودک، از جمله مولفه­های تاثیرگذار است. هدف مطالعه حاضر، مدل­سازی رفتار غذا خوردن کودکان بر اساس رفتار غذا خوردن و غذا دادن ذهن آگاهانه مادر و نقش واسطه­ای خلق و خوی کودک است. در این پژوهش در سال ۱۳۹۹، ۱۸۰ مادر به همراه فرزندانشان (۸۷ دختر و ۹۳ پسر) از شهر ارومیه به روش در دسترس انتخاب شدند و مادران پرسشنامه­های غذا دادن ذهن آگاهانه، رفتارهای غذا خوردن بزرگسال، خلق و خوی مالهوترا و رفتار غذا خوردن کودکان را تکمیل نمودند. نتایج این پژوهش به روش ضریب همبستگی و تحلیل مسیر با نرم افزارهای SPSS و Amos نشان داد غذا دادن ذهن آگاهانه و رفتار غذا خوردن مادر و خلق و خوی کودک، رابطه معناداری با رفتار غذا خوردن کودک دارد و مدل رابطه رفتار غذا خوردن و غذا دادن ذهن آگاهانه مادر با رفتار غذا خوردن کودک و نقش واسطه­ای خلق و خوی کودک معنادار است و شاخص برازندگی تطبیقی (۰۷/۰=RMSEA) مطلوب گزارش شد. این مدل با توجه به نتایج به دست آمده مشخص نمود که مولفه­های مادر و کودک در رفتار غذا خوردن کودک موثر است و در زمینه علل یابی و درمان مشکلات غذا خوردن کودکان باید به این مولفه­ها نیز توجه نمود.